සිරිසේනගේ බ්‍රාහාඩය – Sirisena’s Brahad

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා සිය ජීවිතයේ ඉතා වැදගත් ගැටලුකාරී සංධිස්ථානයකට පැමිණ ඇති බව පෙනී යනවා. සාමාන්‍ය පුරවැසියෙකුටනං මෙය Midlife crisis ලෙස හදුන්වාගත හැකි වුවත් ජනාධිපතිවරයා එම ගැටළුව ගැන යොමු කරන අවධානයත් එම ගැටළුව කෙරෙහි කරන ප්‍රතිචාරයන් දෙසත් බලන විට එය විශේෂ වූ midlife crisis එක හදුනා ගන්න පුලුවන්. එම ගැටළුව නං තමන් ජනාධිපතිවරයෙකු ලෙස කුමන භූමිකාවකට පණ පොවන්නේද යන්නයි.

සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගෙන් වෙනස් වන්නේ මෙම වැදගත් ලක්ෂණයෙන්. ඔහු තමන් පණ පෙවිය යුතු භූමිකාව සැලකිය යුතු ලෙස ඉක්මනින් හදුනාගත්තා. ඒ අනුව කාලයකට මතක තබා ගත හැකි ලෙස දූෂිත, ජාතිවාදී සහ බල ලෝභී ජනාධිපතිවරයෙකු ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ සාර්ථක වුනා. නමුත් ඔහුව පරාජය කර සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා පැමිණෙන්නේ මහින්ද විරෝධී රැල්ලක් මතින් නිසා ඔහු තවමත් තමාගේ ජනාධිපති අනන්‍යතාවය සොයාගත නොහැකිව ලත වෙන බවක් පෙනී යනවා.

මරණ දඩුවම ක්‍රියාත්මක කිරීම පිලිබද සංවාදයේදීත්, පසුගිය අයවැය යෝජනාවලියේදීත් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ රැල්ලට ඇති ඇල්ම බොහෝ සෙයින් කැපී පෙනුනා. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනප්‍රියවාදී චරිතයක් වුවත් ඔහුට ජනප්‍රියවාදය පිලිබද නිසි ඇජෙන්ඩාවක් තිබුනා. නමුත් වත්මන් ජනාධිපතිවරයා ඇජෙන්ඩාව පසෙකලා රැලි මත පමණක් තම විශ්වාසය තැබීමට තීරණය කර ඇති බවක් පෙනී යනවා.

ඒ ආකාරයේ තවත් සිදුවීමක් වන්නේ කාන්තාවක් තමාගේ තනපටය එන්රිකේට විසි කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඇතිවූ ෆේස්බුක් ප්‍රතිචාරයන්, ජනාධිපතිවරයෙකු ලෙස තමන් ප්‍රතිචාර දැක්විය යුතු දෙයක් ලෙසට ඔහු විසින් වරදවා වටහා ගැනීමයි. ඒ අනුව යමින් එසේ තනපට විසි කිරීම ලාංකීය සංස්කෘතියට ඉතා දරුණු බලපෑමක් කරන බවත්, එම සංදර්ශනය සංවිධානය කල අය මඩු වල්ගෙන් තලා දැමිය යුතු බවත් ඔහු යම් තැනකදී ප්‍රකාශ කරනවා.

ඔහුගේ අවාසනාවට දැන් එම කතාව ලෝකය පුරා ප්‍රසිද්ධ වෙලා. රටේ නායකයා කල කතාවෙන් ලංකාව, ඇෆ්ගනිස්ථානයටත් වඩා පසුගාමී රටක් ලෙස ලෝකයා වටහාගෙන තිබෙනවා. දැන් මඩු වල්ගෙන් තැලිය යුත්තේ කාවද?

සත්‍ය වශයෙන්ම ඇෆ්ගනිස්ථානය තරම් නොවුනත් ලංකාවේ සැලකිය යුතු බහුතරයක් ඉතා පසුගාමී චින්තකයින්. සමාජවාදී යැයි පවසාගන්නා පක්ෂ වලින් සමරිසි-භීතික (homophobic) නිල ප්‍රකාශ නිකුත් වන රටක බහුතරයක් පසුගාමී වීම පුදුමයක් නොවේ. නමුත් නායකයෙකුගේ වගකීම වන්නේ රැල්ල පැදීම නොව නිවැරදි තීරණ ගැනීමයි. බහුතරයක් ෆේස්බුක් පරිශීලකියන් අති සාම්ප්‍රදායික හණමිටි අදහස් දැරූවන් වුනත්, තනපට විසි කල කාන්තාව ගල් ගසා මරා දැමිය යුතුයි යැයි ජිහාඩයක යෙදෙන පසුගාමී බහුතරය තරයේ හඩ නැගුවත් නිවැරදි නායකයෙකු එහිදී බහුතරයට එරෙහි විය යුතුයි. නමුත් වත්මන් ජනාධිපතිවරයා එලෙස තීරණයක් ගැනීමට යම් බියක් දක්වන බව පෙනී යනවා. ඒ වෙනුවට ඔහු තනපටයට එරෙහි ජිහාඩයට ඉතසිතින් කැප වෙන බව ජනතාවට පෙන්නුම් කරනවා.

අනෙක් අතට ඔහුගේම රජයේ අමාත්‍යවරුන් විසින් සිදු කරන අනවසර කැලෑ එලි කිරීම්, පුද්ගල පැහැරගැනීම් ආදිය පිලිබද නිහඩ පිලිවෙතක් අනුගමනය කරන ජනාධිපතිවරයා, දේශපාලනික හෝ පරිපාලනමය වශයෙන් කිසිදු හෝ වැදගත්කමක් නොමැති “රෙද්දක්” ගැන අදහස් දැක්වීම විහිලුවක්. වර්ථමාන රජයේ එක්තරා ඇමතිවරයෙකු විසින් සිදු කරගෙන යන විල්පත්තු වන සංහාරය පිලිබද දැවැන්ත සංවාදයක් මේ වන විට රට තුල ඇති වී තිබුනත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විසින් පොරොන්දු වූ යහපාලනය ඒ සදහා ක්‍රියාත්මක වීම තබා විල්පත්තු වන සංහාරය පිලිබද කෙල බිදක් හෝ ඔහු පිට කලේ නැහැ. එලෙසම මෑතකදි හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර විසින් මහ දවාලේ තරුණයෙකු පැහැරගෙන යාම පිලිබද වීඩියෝ සාක්ෂි තිබියදීත් ජනාධිපතිවරයා ඒ පිලිබද කිසිදු අදහසක් දැක්වූයේ නැහැ. එසේ තිබියදී තනපටයක් පිලිබද එක්වරම කරුණු දැක්වීම රටක ජනාධිපතිවරයෙකු ලෙස කල යුතුදැයි සිතීමට ජනාධිපතිවරයාට නොහැකි වුවත් ඔහුගේ උපදේශකයෙකු හෝ කල යුතු වනවා.

එසේ නොමැතිව මෙලෙස රැල්ල පැදීම දිගටම කරගෙන ගියහොත් “සරල මානව හිතවාදී” චරිතය රගපෑමට මීලග වතාවේදී නිදහස් චතුරස්‍රයට හෝ Food Court එකට පැමිණෙන විටදී ජනාධිපතිවරයා දෙසට හම්පඩ වෙන්නම පාවිච්චි කල තනපට විසි වීම වැලැක්විය නොහැකි වනු ඇති. එවිට ජනාධිපතිවරයාගේ ෆේස්බුක් උපදේශකයින්ට සිදුවෙන්නේ Feeling Sad with M3 and 6.2mn others වෙන්නටය.

1610044_10207933757412677_3170861378396324158_n

බුදු චූටි මල්ලියෙ

ඡන්දෙ කාලෙට යන නාට්ටි විවිධාකාරයි. සමහර ඒවා අලුතෙන් පැකිං කඩපුවා. ඒත් අද මාතෘකාව කාලයක් තිස්සෙ පාවිච්චි කරල හම ගහපු එකක්.

(ආදරණීය) චූටි/පොඩි/බුදු/තරුණ (අලුතෙන් ඡන්දෙ දාන) මල්ලියෙ/නංගියෙ,

අවුරුදු තිහ තිස්පහ පනිද්දි සෙට් එකකට එනව ආසාවක් පොඩි චරිතයකට පණ පොවන්න. “දේශපාලනිකව පරිණත මහදැනමුත්තා” චරිතය. මේ අය අදුන ගන්න පුලුවන් ලේසිම ක්‍රමය තමයි මැජික් වචනෙ, “මල්ලි!”.

“මල්ලි උඹල දන්නෑ…..”

“මල්ලි මෙන්න මෙහෙමයි…….”

“මල්ලි මතක තියා ගනින්…….”

“මල්ලි… වෙලාව කීයද?”

“මල්ලි හරි මල්ලි *පිටට තට්ටුව*

මල වදේ!

පල්ලෙහා තියෙන්නෙ අලුත් වර්ෂන් එක.

අනේ බුදු මල්ලියෙ

අනේ බුදු මල්ලියෙ

මේවගේ පින්තූර ටිකක් කලින් සැරෙත් එහාට මෙහාට මාරු වුනා. 89දි හැටදාහක් මැරුවය කියන එක යූඑන්පීයටයි ජවිපෙටයි බැස්ටිය දෙන්න පාවිච්චි කරන්න පුලුවන්. ඒත් ඒ බැස්ටිය මාරු වෙන්නෙ “අනේ මරාට ඡන්දෙ දෙන්න” කියන වත්තට. මේ මාර ලොජික් එකේ තියෙන අවුල බැලූ බැල්මට පැහැදිලි වෙන්න ඕන වුනත් මේ දේශපාලනිකව පරිණත වෙච්ච එවුන්ට තේරෙන්න ටිකක් වචන වැඩි කරල ලියන්න වෙනව.

ලංකාවෙ තරුණ තරුණියො සමූල ඝාතනය කරපු ප්‍රධාන කාල වකවානු තුනක් තියෙනව (මාරයි ආඩම්බරයි!). 71, 89, සහ අවසාන ඊලාම් සටන. 71 කියන්නෙ ලෝකෙ පලවෙනි කාන්තා අගමැතිනිගෙ නිදහස් පක්ෂෙ ප්‍රමුඛ සභාග ආණ්ඩුවෙ බැතිබර දායකත්වයෙන් බර ගාණකට වග කියපු කාලෙ. 88-89 තුනෙන් දෙකේ බලයකින් දශකයකට කලින් පාර්ලිමේන්තුවට යවපු පක්ෂයකින් දායකත්වය දුන්න දාන (මාර) පිංකම. 2009 සිවිල් යුද්දෙ 40000ක සිවිල් වැසියො මරන්නැතුව ඉවර කරන්න පුලුවන්කම තිබුනද නැද්ද කියන එක ලොකු ප්‍රශ්නයක්.

දැන් මේ කාල වකවානු තුනටම පොදු පක්ෂෙ මොකද්ද? බැරිද?

පොදු දෘෂ්ඨිවාදයක්? පොදු මරු සිටින දිශාවක්? ඒ තාලෙ අල්ලන්න අමාරුයි.

මොකද ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ 71ටත් එහා ඉදන් තියෙන දේශපාලනික චින්තනයෙ. රුසියානු/කියුබානු මාක්ස්වාදය, ඊලාම්වාදය (නැත්තං පිරිසිදු වතුර?) වගේ දේශපාලනික අදහස් වලට අදේශපාලනික ප්‍රචණ්ඩත්වයෙන් සාර්ථකව උත්තර දෙන්න පුලුවන්ය, ප්‍රචණ්ඩත්වය තියෙන එකම උත්තරේය, පාලකයො විසින් මේ ප්‍රචණ්ඩත්වය ක්‍රියාත්මක කිරීම අවශ්‍ය වෙනවාය කියන චින්තනේ. මේ චින්තනයට පක්ෂ භේදයකින් තොරව ලංකාවෙ බලයෙ හිටිය ප්‍රධාන පක්ෂ දෙක ඉත සිතින් පක්ෂපාතීයි. කාලයක් හැදිලා තිබුන මාක්ස්-ලෙනින්වාදයෙන් සනීප වෙලා ඉන්න බවක් පෙනුනත් අවසන් ඊලාම් යුද්දෙදි ජවිෙප පෙන්නපු ස්ථාවරය අපැහැදිලි නිසා මේ චින්තනයට ජවිපෙ දායකත්වය කොච්චරද කියල කියන්න අමාරුයි. හැබැයි සන්ධානෙයි එජාපයයි මේ චින්තනෙන් කොච්චර පෝෂණය වෙලා ඉන්නවද කියන එක බලන්න බලය ටිකක් වැඩි පුර (තුනෙන් දෙකක් විතර) දීලා පොඩ්ඩක් උද්ඝෝෂණය කරල බලන්න. රෝහල්/අවමංගල්‍ය ගාස්තු ඉල්ලං එන්න එපා හැබැයි.

මේ හේතුව නිසා මහින්ද ආවාම ඔක්කොම හරි මානසිකත්වය කිසිම පදනමක් නැති දෙයක්. කලින් කියපු චින්තනයට ප්‍රධාන වශයෙන් පහුගිය කාලෙ දායකත්වය දුන්නා කියන දේ අමතක කලත් උඩු රැවුල තියෙන මනුස්සයෙක් රටේ පාලනයට දැම්ම ගමන් ආයෙ පාරක් 88-89 එන්නෙ නෑ කියන කිසිම විදියකින් සහතික වෙන්න බෑ. ඒක සහතික වෙන්න නං ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට මීට වඩා කැමති වෙන්න වෙනව. මැරයෙක් ලව්ව පාලනය වෙන්න තියෙන ෆෙටිෂ් එක නැති කරගන්න වෙනව.

මේ මොනව කිව්වත් මහදැනමුත්තල එක්ක මේක පැහැදිලිව කතා කරගන්න කොහොමත් වෙන්නෙ නෑ. ගොඩක් වෙලාවට පොඩි කින්ඩියක් හැංගිච්ච සියල්ල දත් මන්තර විතරක් කියවද්දි සාධාරණ තර්කයක් ඉදිරිපත් කරන්න අමාරුයි. ඒ නිසා ඒ තැන්වලදි පාවිච්චි කරන්න පුලුවන් තනි උත්තරයක් පහල විදියට හදන්න මම උත්සහ කලා. කොපිරයිට් නැහැ, public domain.

“අනේ නිකන් පල පකයො* යන්න. දශක ගාණක් ඡන්දෙ දාපු එක දේශපාලනික පරිණතභාවය කියල හිතන් ඉන්න උඹල තමයි රට මේ තත්වයට දැම්මෙ. 71දි කොල්ලො මරද්දි, 89දි ටයර් දාද්දි, තිස් අවුරුද්දක් මරා ගන්න වැඩ සලසද්දි ඡන්දෙ දැම්මෙ අපි නෙමෙයි, උඹලා! ඒ දේවල් කලේ උඹලගෙ ඡන්දෙන් ආපු මිනිස්සු. මිනිහ මැරුණ කියල ගෑණිට අනුකම්පා ඡන්ද එක පාරක් නෙමෙයි දෙපාරක් දැම්මෙ උඹල. කොටින්ම අපිට දැන් රනිල්ට එහා යන්න පුලුවන් ඔප්ෂන් එකක් නැති කලෙත් උඹල.

රට ඒ තත්වෙට දාපු උඹලට කොහොමද බං පඩි ටෝක් දෙන්න කොන්ද පණ ආවෙ? මේවා ෆේස්බුක් දාන උඹල වෙන රටවලට පැනල ඉන්නෙ මූණ දෙන්න බැරි නිසාද බං? උඹ violence මනින්නෙ මැරුණ ගාන බලලද? රතුපස්වල, හලාවත, කටුනායක හැටදාහක් මැරුණෙ නැති නිසා මහින්ද ප්‍රේමදාසට වැඩිය හොදාද? ගෝඨා රන්ජන්ට වැඩිය හොදාද? අනේ බං උඹයි මායි දන්න දේශපාලනේ!

උඹ රට ඉන්න නිසා දන්නැතුව ඇති. අර සාගර අයියව ගොරක ගහට බැදලා වෙඩි තියල මදිවට ටයර් දාපු පිලියන්දල ඇමතියා දැන් අප්පච්චි ගාවින් හෙල්ලෙන්නෑ. පොලිස් ජීප් සපයපු සුපිරින්ටෙන්ඩන්ට් ඊයෙ පෙරේදා ලොකු පෝස්ට් එකක් අරගෙන පැන්ෂන් ගියා. චණ්ඩි මල්ලි සාක්කි දෙන්ඩ ගිහින් වැඩේ පත්තු කරගත්තා. පුංචි නිලමේ නං අප්පච්චිට සෙට් වෙලා ඩිලාන් එක්ක හිනාව දාගෙන ඉන්නව. මර්වින් මහත්තයව නං නිවුස් වල දකින්නැතිනෙ? ඉස්සරනං මේව කියන්න බයයි, සුදු පාට වෑන් ජාතියක් නිසා. දැන් එහෙම ප්‍රශ්නයක් නෑ, අගමැතිට පකයා කියලත් පාරෙ බැහැල යන්න පුලුවන්.

*ආ පකයා කිව්වට තරහ ගන්න එපා. ඒක හොද වචනයක්ලු. එහෙම කිව්වෙ අප්පච්චිගෙ දගකාර pseudo-වමයා, වාසු. එයා ඒක කිව්වෙ අත්දෙක පිටිපස්සට හෙම අරගෙන, හරියට අර එක්සත් ජාතීන්ගෙ සමුළුවට ගිය පිදෙල් වගේ. බලන්ඩෝනෙ ගාම්භීරකම. “

අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම සම්බන්ධව

Political Correctness යන්නට සුදුසු සිංහල යෙදුමක් සෙවීමට බොහෝ සේ උත්සහ කල නමුත් සොයා ගැනීමට නොහැකි වූ නිසා ඉංග්‍රීසි යෙදුම භාවිතා කරනු ලැබේ.

සාමාජීය සත්වයෙකු ලෙස තම අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම, එසේ ප්‍රකාශ කල අදහස් පිලිගැනීමටත් වඩා අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් ලෙස මිනිසා සලකයි. මානව ශිෂ්ඨාචාරයේ ආරම්භයේ සිට විසි එක් වැනි සියවසේ අප සිටින ස්ථානයට ලඟා වීමට අදාල සංවර්ධනයට මූලික වන්නේ එකිනෙකාගේ අදහස් නොපැකිල ප්‍රකාශ කිරීමත් ඒ ඒ අදහස් විචාරයට විවේචනයට ලක්කොට වඩාත් නිවැරදි අදහස ක්‍රියාවට නැංවීමත් යන සාධකයි.

පුද්ගලයෙකුගේ සිත තුල අදහසක් මතු වන අවස්ථාවක් නිශ්චිත වශයෙන් හැඳින්වීමට නොහැක. බොහෝ විට අදහසකට පාදක වන්නේ ශ්‍රව්‍ය හෝ දෘෂ්‍ය නිමිත්තකි. එසේත් නැති නම් නින්දට යෑමට මොහොතකට පෙර සිත තුල උත්පාදනය වන විකාර සිතුවිල්ලකි. මේ කුමක් පාදක කර ගත්තත් අදහසකට යම් කිසි ආකාරයක යුක්තියක් ඉටු වන්නේ එය වෙනත් අයෙකු හා සාකච්ඡා කල පසුවය.

යම් කිසි කාල වකවානුවක පවතින ප්‍රසිද්ධ අදහස් සියල්ල ඒ කාල වකවානුවට සාපේක්ෂව නිවැරදි, වලංගු හා හානිදායක නොවන බව කිසිසේත්ම කිව නොහැක. එම අදහස් ගොන්නේ සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් එම කාල වකවානුවට සාපේක්ෂව විවේචනයට ලක් කොට වෙනස් කල යුතු වේ. මානව ශිෂ්ඨාචාරයේ සංවර්ධනය ඇති වන්නේ එම ක්‍රියාවලියෙනි. තාක්ෂණය, විද්‍යාව, සදාචාරය ආදී සමාජයක පවතින ප්‍රගමනය වන ලක්ෂණ සියල්ලකගේම ගමන සටහන් වන්නේ එක් එක් තැන් වලදී එතෙක් පැවතුන අදහසකට පටහැනි, එම අදහස විවේචනය වන නව අදහසක පිලිගැනීමත් සමඟිනි.

නොවැදගත් යැයි සිතිය හැකි අදහසක් පවා ප්‍රකාශ කර කතිකාවතකට ලක් කල යුත්තේ ඒ නිසාය.

අන්තර්ජාලය, ලෝකය පුරා වෙන් වෙන්ව විසූ සමාජ රැසක් එක සමාජ තලයකට රැගෙන ඒමට සක්‍රීයව දායක වන සංකල්පයකි. වෙන් වෙන්ව වලංගු වන සදාචාර සංග්‍රහයන්, තාක්ෂණික මට්ටම් ඉතා සීඝ්‍රයෙන් එක්සත් වීමකට ලක් වෙමින් පවතී. දෙමාපියන්ගේ කීමට යටත් නොවූ තරුණ ගැබිණි කාන්තාවක් ගල් ගසා මරා දැමීම තව දුරටත් “සාපේක්ෂ සදාචාරයට“ අනුව සාධාරණීකරණය කල නොහැක. ලෝකයේ එක් කොණක පැල වී පෝෂණය වන අදහසක් ඇසිපිය හෙලන ඉක්මනින් අනෙක් කොණට ලඟාවී කතිකාවකට ලක්වීම අන්තර්ජාලයේ බල මහිමයට පින් සිදු වන්නට ලඟා වී ඇති තත්වයකි. ඉන් පෙර සියවස් ගණනාවක් තුල සිදු වූවාට වඩා සදාචාර දියුණුවක් (moral zeitgeist) හා දැනුම් සම්භාරයේ දියුණුවක් පසුගිය සියවස හා මේ සියවස මුල් දශකයේ සිදු වීම ඒ සඳහා කදිම නිදසුනකි. ලෝකය දැන් එක්ව ගමනක් යාමට ආරම්භ කර ඇත.

මේ අනුව තම තමාගේ අදහස් වඩාත් විවෘත හා නානාප්‍රකාර වූ සභාවකට යොමු කිරීමට අන්තර්ජාල පරිශීලකයින්ට අවස්ථාව ලැබී ඇත. Facebook status එකක්, ට්විටර් පණිවිඩයක්, Reddit post එකක් තුලින් තමාගේ සිතැඟි ප්‍රකාශ කොට ඒ සඳහා ප්‍රතිපෝෂණයක් ලබා ගැනීම එතරම් අමාරු කර්තව්‍යයක් නොවේ. සැබෑ සමාජයේ ප්‍රකාශ කිරීමට යම් යම් බාධා ඇති අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමද අන්තර්ජාල සමාජ ජාල තුල වැඩි කරදරයක් නොමැතිව කල හැක්කේ අන්තර්ජාලය සම්බන්ධව ඇති නිදහස හා විවෘත භාවය හේතුවෙනි.

අවාසනාවට මේ ලිබරල් වටපිටාව තුලින්ම පැන නගින තවත් සංකල්පයක් නිසා අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස වරින් වර පාගා දැමීමකට ලක් වෙමින් පවතී. ප්‍රකාශ කිරීමට යෙදෙන අදහසක් politically correct නැතිනම් එහි වලංගු භාවය විමසීමකින් තොරව ඉවතට විසි කෙරෙන අතර ප්‍රකාශ කරන්නාද විවිධ ගැරහීම් වලට ලක්වන අයුරු දැක ගත හැක. විශේෂයෙන්ම අන්තර්ජාලය තුලදී මෙම තත්වය දක්නට හැක්කේ අදහස් විවේචනයට වඩා අදහසකට ගරු කිරීම වැදගත් යන්න විශ්වාස කරන ජනප්‍රිය නව ලිබරල් කාණ්ඩය තුලිනි.

Political correctness යන්න වාමාංශික පරිසරයකින් පැන නැගී, නව ලිබරල් හා කොන්සර්වේටිව් අන්ත දෙක අතර වෙනසක් නොමැතිව ප්‍රකාශනයේ නිදහස පාගා දැමීම සඳහා භාවිතා වන අායුදයකි. කොන්සර්වේටිව් අන්තයේදී නව අදහස් සමාජය තුල කතිකාවතකට ලක් වී පැල වීම වැලැක්වීමට එය භාවිතා කෙරෙද්දී, ලිබරල් අන්තයෙන් “මොන මගුලකට“ ක්‍රියාත්මක වන්නේ ද සිතා ගැනීමට නොහැක මට්ටමකින් political correctness භාවිතා කෙරේ. බොහෝ විට ජනප්‍රිය ලිබරල් මතවාදය පුද්ගල නිදහසට වඩා අදහස් කාණ්ඩ වල නිදහස සලකන මට්ටමකට පරිණාමය වී තිබීම මෙයට හේතු වී තිබිය හැක.

මේ අනුව සාපේක්ෂ සංස්කෘතීන්, සාපේක්ෂ සදාචාරයන් වැනි යෙදුම් නිතර භාවිතයට ලක් වෙන බවක් පෙනීමට ඇත. ඉහත සඳහන් වූ ගැබිණි මාතාවක් ගල් ගසා මරා දැමීම එම සංස්කෘතියට “සාපේක්ෂව“ අපරාධයක් නොවන බවත් එවැනි ක්‍රියා වල සදාචාරය මැනිය යුත්තේ අදාල සදාචාර සංග්‍රහයට අනුව බවත් මෙවැනි ලිබරල් මතයන් තුලින් නිතර කියැවේ. එසේ නොවන බවට විවාද කෙරෙන ඕනෑම අදහසක් politically correct නොවන්නේ එම ක්‍රියාව සිදුවුන සමාජ කොට්ඨාශයට එම විවේචනය මගින් “අවමානයක්“ සිදු විය හැකි බැවිනි. මේ ඡේදය දෙතුන් වතාවක් කියවූවත් එම අදහසේ ඇති ඛේදනීය විසුලු ස්වාභාවය ඉවත ලෑමට නොහැක.

බොහෝ සමාජ කොට්ඨාශයන්ගේ සදාචාර සංග්‍රහයන්ට පාදක වන්නේ එම සමාජයේ බහුතරයක් දරන අදහස් වට්ටෝරුවයි. ඒ අනුව එම සදාචාර මාලාවන් විවේචනය කිරීමෙන් අවමානය සිදුවනවා නම් සිදු විය යුත්තේද එම අදහස් වලටය. අදහස් වලට අවමානයක් සිදු විය හැකිද? අදහසක් විවේචනය නොකල යුතුය යනුවෙන් අයිතියක් සඳහන් වන්නේද?

අදහස් වලට අයිතීන් අර්ථ දැක්වීම සිදු කල නොහැක්කේ එසේ අයිතීන් අර්ථ දැක්වීම තුලින් අදහසකට එකතු විය හැකි යැයි සැලකෙන දෙයක් නොමැති හෙයිනි. අදහසකට යමක් එකතු වන්නේ ඒ අදහස විචාරයට හා විවේචනයට ලක්කොට නිපදවන තවත් අදහසකිනි. මිනිසෙකුට අයිතිවාසිකමක් ඇත්තේ එම අයිතිවාසිකම තුලින් මිනිසාට ලැබෙන දෙයක් ඇති බැවිනි. අදහසක් යනු භෞතික නොවන සංකල්පයකි. අදහසක් තුලින් මිනිස් ජීවිතයේ වෙනස්කමක් විය හැකි නමුත් අයිතීන් අර්ථ දැක්වෙන්නේ භෞතික ජීවත් වන ජීවි මට්ටමකින් නිසා අදහසකට විවේචනය නොවී සිටිය යුතු යැයි අයිතියක් අර්ථ දැක්වීමේ තේරුමක් නොමැත.

මෙය අලුතින් සමාජයට හඳුන්වාදෙන සදාචාර සංකල්පයක් නොවේ. පොතක් කවියක් ලියන අයෙකු එම පොතට හෝ කවියට නිර්දය ලෙස විවේචනය කරන විචාරකයෙකුගෙන් වන්දි ඉල්ලා නඩු නොදමන්නේ අදහස් වලට අයිතින් නැති බවත් ඒවා විචාරයට ලක් විය යුතු බවත් සමාජය පොදුවේ පිලි ගන්නා හෙයිනි.

ආගම් සම්බන්ධයෙන් ද තර්කය වන්නේ මෙයයි. ආගමකට ගරු කල යුතුයැයි පැවසීම තේරුමක් නැති කතාවක් වන්නේ ආගමක් යනු අදහස් ගොන්නක එකමුතුවක් වන නිසාවෙනි. යම් ආගමක් විවේචනය කිරීමෙන් එම ආගමේ ආගමිකයෙකුට නින්දාවක් සිදුවන්නේ නම් එය ඔහුගේ/ඇයගේ අයිතීන් කඩ වීමක් නොවේ. ඒ, නින්දාවට ලක්වන අදහස් දැරීම තුලින් නින්දාවට ලක්වීමේ මාවත තෝරාගෙන ඇත්තේ ඔහු/ඇයි විසින් නිසාවෙනි. උදාහරණයක් ලෙස සියලු සමරිසි පුද්ගලයින් ගල් ගසා මැරිය යුතු යැයි පවසන ආගමක එම කරුණ විවේචනය කිරීම මගින් යම් අයෙකු ඔහුගේ/ඇයගේ ආගමට නිගරු කලේ යැයි පවසන විට එම කරුණ විවේචනය කිරීම මගින් සිදුවන නින්දාවත්, ඔහුගේ අදහස නිසා ජීවිත අනතුරට ලක්වීමත් සන්සන්දනය කර බැලිය හැක. එම නිසා එක්කො ඔහු/ඇය විසින් එම අදහස හේතු සහිතව විචාරයට ලක් කොට ගත් අදහසකට වෙනස් කර ගත යුතුය. නැතිනම් එම අදහස ප්‍රකාශ කිරීමෙන් වැලකී සිටිය යුතුය.

People have rights, ideas don't. නැවතත් පැහැදිලි කිරීමකට ලක් කිරීමට islamophobia යන වදන කදිම නිදසුනකි. Islamophobia යන්න ඉස්ලාමයේ ඇති සමාජ විරෝධී ආකල්ප විවේචනය කරන ඕනෑම අයෙකු නිහඬ කිරීමට යොදා ගන්නා වචනයකි. නමුත් සත්‍ය වශයෙන් islamophobic වන්නේ දකින දකින ඕනෑම ඉස්ලාම් භක්තිකයෙකු දුෂ්ඨ පහතට හෙලිය යුතු අයෙකු වශයෙන් සැලකීමයි. දකින ඕනෑම ඉස්ලාම් භක්තිකයෙකුට “අඩෝ තම්බියා“ වශයෙන් ඇමතීමත්, ඉස්ලාමය ආගමක් ලෙස විවේචනයට ලක් කිරීමත් අතර ඇත්තේ අහසට පොළොව වැනි පරතරයකි.

අදහසක් විවේචනය කිරීම යනු අදහසක ඇති වලංගු හෝ අවලංගු භාවය හේතු සහිතව තාර්කික පදනමකින් සිදුවන්නකි. විවේචනය භාවාත්මකව කල හැකි නමුත් එසේ කිරීමෙන් මූලික අදහසට එකතු වන යමක් නැති හෙයින් අදහසක් භාවාත්මකව, හැඟීම්බරව විචාරයට විවේචනයට ලක් කිරීම හරයක් නැති ක්‍රියාවකි. එලෙසම politically correct වීමට ඉල්ලා සිටීමද භාවාත්මක ක්‍රියාවකි. ඉතිහාසය තුල දැනුම දියුණු වීම සම්බන්ධයෙන් පාඩමකට ගත හැකි වන්නේ තාර්කික බුද්ධියෙන් මිස භාවාත්මක හඬා වැලපීම් වලින් නව දැනුමක් සොයා නොගත් බවයි. නමුත් අද වන විට මහා පරිමාණයෙන් සිදු වන්නේද භාවාත්මක වැලපීම් වලින් තාර්කික බුද්ධිය වැසී යාමයි.

සමාජ කොට්ඨාශයක් තුල අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම පාලනය කරන්නේ political correctness විසින් නම් බොහෝ විට අදහස් ප්‍රගමනය අඩාල වීමට එය බලපානු ලැබේ. බහුතරය එකඟ නොවන, බහුතරයේ මතයට politically correct නොවන මතයක් ඉදිරිපත් කිරීම තුලින් සමාජයේ කොන් වීමට ලක් වීමත් ගැරහීමට ලක් වීමත් සිදුවන්නේ නම් විරුද්ධ මත ඉදිරිපත් විම සීඝ්‍රයෙන් අඩු වන බව නිරීක්ෂණය කර ඇති සංසිද්ධියකි. බොහෝ මර්ධනකාරී ආගම් ඉතාමත් සීඝ්‍රයෙන් පැතිර යන්නේද මෙම සංසිද්ධිය හේතුවෙනි. විරුද්ධ මතයන් ඉදිරිපත් වීම අඩු වන විට බහුතර මතය දරන්නන්ද වැඩි වන අතර බොහෝ ආගමික රටවල් ගල් යුගයේ අදහස් වල සිර වී සිටීමත් ඒ අදහස් වලින් ගැලවීම අපහසු වීමත් spiral of silence න්‍යායයෙන් පැහැදිලි කරයි.

වර්තමානය වන විට අන්තර්ජාලය තුල විරෝධාකල්ප ප්‍රකාශ කිරීම රැකියාව හෝ කලාතුරකින් ජීවිතයද නැතිවීමේ තත්වයක් බවට පත්ව ඇත්තේ රට තුල පවතින දේශපාලනික පරිහාණිය හේතුවෙනි. ඒ කල්දේරමට political correctness එකතු වූ විට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය වන්නේ කිසිම අාකාරයකින් වෙනස් මතයක් ඉදිරිපත් කිරීම අනුමත නොකරන සමාජ කොට්ඨාශයකි. මේ වන විටත් ජනප්‍රිය ලිබරල් රැල්ල විසින් ආගම් හෝ සංස්කෘති සම්බන්ධයෙන් විවේචනාත්මක මත පල කිරීම ආශ්‍රයෙන් ස්වයං වාරණයක් පනවා ගෙන ඇති අතර එසේ මත පල කරන්නන් පසු බට කරවීමේ ක්‍රියාවලියක් ද ගෙන යමින් පවතී. අන්තවාදීන්ගේ හිත් පෑරෙන ලෙස අදහස් පල නොකරන ලෙස අවවාද කරන මොවුහු හැට ගණන් වල හිපියන් සේ අන්තවාදීන් සමඟ ගිනි මැලයක් වටේ ගීතයක් දෙකක් ගායනා කොට ඩොල්ෆින්ලාගේ පිට උඩ ලෝකය නැරඹීමට යාමට සිහින දකිති.

“හැම ආගමක්ම කියන්නෙ සහයෝගයෙන් සාමයෙන් ඉන්න කියල“ වැනි පදනමක් නොමැති බහුබූත දොඩවන මොවුන් තේරුම් නොගන්නේ සෑම අදහසක්ම සමාජ හිතවාදී නොවන බවයි. සෑම අදහසක්ම තාර්කික බුද්ධියේ සියුම් විවේචනයට ලක් කල යුත්තේ ඒ නිසාය.

Political correctness තුලින් සමාජයක් ලබා ගත් දෙයක් නැත. යම් කිසි ගැටළුවකට එය පදනමක් නොමැති, තාවකාලික විසඳුමක් විය හැකි නමුත් ස්ථිරසාර විසඳුමක් ලබා දිය හැක්කේ තර්කානුකූලව එලඹෙන පියවරකින් පමණි.

අවසාන වශයෙන් නැවත කිව යුත්තේ අයිතීන් ඇත්තේ පුද්ගලයින්ට බවත්, අදහස් වලට නොවන බවත්ය. සෑම අදහසක්ම බුද්ධියේ විවේචනයට ලක් විය යුතු අතර එසේ විවේචනය කිරීම සාධනීය ලක්ෂණයක් ලෙස සමාජගත කල යුතුය. අවිද්‍යාවේ ගැලී සිටින පසුගාමී සමාජයක සිට දියුණු බුද්ධිමත් සමාජයක් කරා එළැඹිය හැක්කේ එවිටය.

උදුල් ෆුඩ් සිටි ගියා වාගේ

ඊයෙ පෙරේදා පංති විඥාණය කියන දේ ගැන ප්‍රශ්න කරල ලියද්දි පොඩි නිරීක්ෂණයක් ලිව්ව අන්තරේ අවුරුදු දෙකකට කලින් කැඳවුම් කරු වෙච්ච උදුල් ගැන. මගෙ පොයින්ට් එක වුනේ පංති විඥාණය කියන දේ සාර්ථකව මිනිස්සුන්ට දෙන්න බැහැ, ඒක හිතළුවක් කියන එක. ඒත් ඒකට කමෙන්ට් කරපු මචං කෙනෙක් පංති විඥාණය තියෙනවද නැද්ද කියන එක පැත්තකට දාල උදුල්ට කින්ඩිය දාපු එකට යුද්ද ප්‍රකාශ කලා. ඇත්තටම මම දැන් පිලිගන්නව මම උදුල්ට එහෙම කියපු එක වැරදියි කියල. උදුල් ගැන මම දැනගෙන හිටියෙ නෑ. ෂිහ්, මම හෙන පවක් කර ගත්තා. මම හිතනව මම ඒ කර ගත්ත පවෙන් ගොඩ එන්න මේ කමෙන්ට් එක ඉවහල් වෙයි කියල.

මචං උදුල් සමාවෙයන්!

// පංති විඥාණය කියල එකක් නැත්නම් උඹ අහවල් අලෙකටද මචං මේ පොළොවේ පස් කාගෙන උදුලට නෙලන්නේ//

මම උදුල්ට එහෙම කියපු එක වැරදියි.

උදුල් කියන්නෙ මාර බුවෙක්.
දෙයියෙක්.
ලංකාවේ නිදහස් අද්දියාපනේ ඉස්ට දේවතාවා.
උදුල් නැත්තං කැම්පස් නෑ, අද්දියාපනේ නෑ. නවක නම්නීකරණය (රැග් එක කියල කියන්නෙ අපි වගේ අලයෝ)ත් නෑ.
මේ උදුල් ගැන කතා කිහිපයක්.

  • දවසක් පප්පා නිදහස් අද්දියාපනේ විකුණන්න ගියා. විෂ්ණු දෙයියො ඒක දැකල උදුලට කතා කලා. කතා කරල කිව්ව ලංකාවෙ නිදහස් අද්දියාපනේට කෙල වෙන්නයි යන්නෙ. උඹ ගිහින් බේර ගනින් කියල. එදා තමයි උදුලය ඉපදුනෙ.
  • උදුල් පුංචි කාලෙ ගමේ ඉස්කෝලෙ ප්‍රින්සිපල් අම්ම කෙනෙක්ට සෙක්ස් එකට කතා කරල තිබ්බ පුතා ඉස්කෝලෙට දාලා දෙන්නං කියල. උදුල ගත්ත වැලි පොල් කට්ට අතට. එක පාරයි ප්‍රින්සිපල්ට ගැහුවෙ. පුතාව නිකන්ම ඉස්කෝලෙට දාලා දුන්න.
  • උදුල පලවෙනි පන්තියට යනකොට තුන වසරෙ ටීචර් පන්ති වලට උගන්නන්නෙ නැතුව පොඩි එවුන්ට එයාගෙ ටියුෂන් එකට ගෙන්න ගෙන තිබුන. උදුල ගිය ටීචර් ගාවට. ගිහින් කිව්වා “තීතල්, අදිලාද්‍යවාදී අමනකං අතෑලලා පීදිත පන්තියට අද්දියාපනේ ලබා දෙන්න“ කියල. ටීචර් තුනේ පන්තියට පීඩිත පන්තියත් එකතු කරල නිදහස් අද්දියාපනේ දුන්න.
  • උදුල් පහ වසරෙ සිස්සත්තෙ කරන්න ඉද්දි ඕලෙවල් අයියලගෙ ප්‍රශ්න පත්තරේ හොරෙන් පිට වෙලා තිබුන. උදුලට ආරංචි වුනා විතරයි කලාප අද්දියාපනේට කතා කරල කිව්ව “සර් පහ වසරෙ සිස්සත්තෙට එහෙම මෙහෙම වුනොත් අපි දීප ව්‍යාප්ත මෙව්වා එකක් ගෙනියනව ඔක්කොම වැඩ කරන මාමල නැන්දල එකතු කරල“ කියල. පහ වසරෙ සිස්සත්තෙ කිසිම අවුලක් නැතුව ගියා.
  • උදුල් ඕලෙවල් කරන්න ආවලු. එතකොට විසය ඔක්කොම වෙනස් වෙලා සිලබස් කරකැවිලා ගිහින්ලු. උදුල බලං හිටියෙ නෑලු. ගියාලු ඉසුරුපාය දෙබෑ කරන්ඩ කියල. අධ්‍යාපන ලේකංගෙ මේසෙට නැග්ගලු. නැගල මොනවත් නොකියා අර අභීත බැල්මෙන් මෑන්ගෙ මූණ දිහා බලාගෙන හිටියලු. කොහොම හරි ඊලඟ දවස වෙද්දි සිලබස් ප්‍රශ්න ඔක්කොම හරිලු. ජාතියන්තර කොරොමවේදෙකට අප් ටු ඩේට් සිලබස් එකක් එක රැයින් ගොඩ දැම්මලු. ඒ මදිවට සිලබස් එකේ අන්තර්ගතේ ගැන බලන්න ක්‍රියාකාරී කමිටුවක් අද්දියාපන ලේකං අතින් සල්ලි දීලම දැම්මලු.
  • උදුල් ඒලෙවල් වලට එනකොට කිසිම ඉස්කෝලෙක හරි හමං විදියට උගන්නන්නෑලු, ටියුසන් යන්නැති එකෙක් හිටියොත් ඌට බඩුම තමාලු. මේ අසාදාරනේ දැකපු උදුල්ට යකා නැග්ග. උදුල ගියා ටියුසන් වල අගනගරය, නුගේගොඩට. ගිහින් ඔක්කොම ටියුසන් පන්ති වලින් ඒ ටියුසන් බුවාලව පැන්නුවලු. ඉස්කෝලෙ වගේ දහ ගුණයක් හොඳින් ටියුසන් වල උගන්නපු සෑර්ලා මිස්ලට කස පාර දීල ආපහු ඉස්කෝල වලට යැව්වලු. එදා ඒ සිද්ද වුන දේ ජේසු යුදෙව් වෙලෙන්දන්ට ගැහුව එකටත් වැඩිය හැපනිං ලු. එදායින් පස්සෙ ඉස්කෝල වල ඉගැන්නිල්ල 100% දක්වා කාර්යක්සම වුනාලු. ටියුසන් වලට තිබුන ඩිමාන්ඩ් එක අඩු වුනාලු. එහෙමම එකෙක් ඇර නිදහස් අද්දියාපනේම පිහිටෙන් විතරක් ඒලෙවල් පාස් වෙන්න හැමෝටම පුලුවන් වුනාලු.
  • උදුල් ඉහලින් පාස් වෙලා ඩෙන්ටල් එකට ගියාලු. යද්දි පාස් වුන හැමෝම කැම්පස් ගන්නෑලු. උදුල් ගත්තලු කැම්පස් යද්දි ඉල්ලන්න තියෙන පොත අතට. ගියාලු කෙලින්ම උසස් අද්දියාපනයා ගාවට. “සර් හෙට වෙද්දි පාස් වුන හැමෝම කැම්පස් වල ඉන්න ඕනෙ“ කිව්වලු. කියල අර පොතෙන් “සර්ගෙ පිස්සුව හොඳ වෙන්නත් එක්ක“ කියල ගැහුවලු ඔලුවට එකක්. එදායින් පස්සෙ උසස් අද්දියාපනයා පිස්සු කතා කියවන එක නැවැත්තුවලු. ඒලෙවල් පාස් වුන හැම එකාම මිනිහ බලෙන්ම වගේ කැම්පස් එක්කං ආවලු.
  • උදුල් සෙකන්ඩ් ඉයර් එකේ ඉද්දි ලොක්කා බල කරල ප්‍රයිවට් මෙඩිකල් කොලේජ් එකක් දාන්න බවුන්ඩේසම දාන්න පටන් ගත්තලු මාලඹේ හරියෙ. උදුල්ට මේක ආරංචි වුනාම යකා නැග්ගලු. යාලුවො අල්ල ගන්න හැදුවට “අත ඇරපියව් මාව“ කියල උදුල ගත්තලු සයිකලේ, පෑගුව පෑගිල්ලට විනාඩි පහෙන් මාලඹේලු. බවුන්ඩේසම ගහන්න ආපු බාස්ලා ටිකක් උදුලට ගහන්න ආවට උදුල එක කික් එකයි දුන්නෙ. ඔක්කොම විසි වුනාලු. කැඩිච්ච බවුන්ඩේසම උඩ එක කකුලක් තියා ගත්ත උදුල් කියුබන් සුරුට්ටුවක් කටේ ගහගෙන මෙහෙම කිව්වලු. “ආයෙ මෙතන ප්‍රයිවට් මොනවත් බෑ!!“. මෙඩිකල් කොලේජ් එක ගහන්න ආපු එවුන් එක පැයෙන් රටෙන් පිට වුනාලු. ලොක්කා උදුල්ට එදා රෑ කතා කරල සමාව ඉල්ලුවලු.
  • මාසෙකට දෙකකට පස්සෙ උසස් අද්දියාපනය එපා කියද්දිම තව සෙට් එකක් පටන් ගත්තලු අලුතෙන් කැම්පස් එන එවුන්ට ආමි ට්‍රේනිං දෙන්න. ආමි ට්‍රේනින් පලවෙනි දවසෙම උදුල් එතනට ආවලු ආම්කට් බැනියමක් එක්ක ඇඟට හිර ඩෙනිමක් ගහල. බාගෙට ඉවර වෙච්ච කියුබන් සුරුට්ටුව කටේ කොනකට අරං උදුල මෙහෙම කිව්වලු. “කැම්පස් එකට අලුතෙන් එන්න ඉන්න එවුන් දැන් මෙතනින් පලයල්ලා. උඹලට ආමි ට්‍රේනින් නෑ“ අලුත් කොල්ලො කෙල්ලො ටික හෙමින් සැරේ ගෙදර ගියාලු. ඊට පස්සෙ එතනට ඇවිත් තිබුන ආමි ලොක්කා ගාවට උදුල හෙමින් සැරේ ගියාලු. ගිහින් ලොක්කගෙ ඇද වුන තොප්පිය හෙම හදල ඇඳුමෙ දූවිලි එහෙම පිහ දාල කිව්වලු “ආයෙ කැම්පස් යන එවුන්ට ආමි ට්‍රේනින් බෑ. හරිද?“ කියල. ආමි ලොක්කට චූ ගියෙ නැති එක විතරලු. අර ලමයි ට්‍රේනිං එකට ගෙවල තිබුන සල්ලි දෙගුණයක් වෙලා ගෙවල් වලටත් යවල තිබ්බලු. ඒ එක්කම නෝට් එකකුත් යවල තිබ්බලු “වඳින්නං නංගියෙ/මල්ලියෙ ආයෙ ට්‍රේනිං එන්න එපා, උදුල මාව කයි කියල“. එදායින් පස්සෙ හැම හුචක්කුවටම ආමි ට්‍රේනිං දෙන එක නැවතුනාලු.

මේක උදුල් ගැන තියෙන කතා වලින් කිහිපයක් විතරයි.

udul-vs-enemiew-of-free-education

මේ තියෙන්නෙ උදුල්ගෙ වීර ක්‍රියාවලින් හැදිච්ච ප්‍රස්ථාව පිරුළු ටිකක්.

  • උදුලුයි එස්බීයි පොර ටෝක් දුන්නා වාගේ – වලි දාගන්නෙ දෙන්නෙක්, ගුටි කන්නෙ තර්ඩ් පාටි එකක් වගේ වෙන වෙලාවකට සුදුසුයි
  • උදුල් නිදහස් අද්දියාපනය බේර ගත්තා වාගෙ – මේක ඉතින් හැමෝම දන්නව.
  • උදුල් නැති වෙලාවට සංජීවයි නජිතුයි ටෝක් දෙනවා වාගේ – A නැති තැන B, A ගැන පොර ටෝක් දී Aට ඒ නිසා ගුටි කන්න වෙන වෙලාවකදි සුදුසුයි
  • උදුලුත් නෑ, නැති වෙච්ච ආමි ට්‍රේනිනුත් නෑ වාගේ – මේකත් හෙන ප්‍රසිද්ධ කියමනක්.
  • එස්බීට උදුල් වාගේ – මේකත් ප්‍රසිද්ධයි.
  • කැම්පස් කොල්ලොන්ටත් උදුල්ම සෙට් වුනා වාගේ – කරුමයක් ගෙවන්නම සිද්ද වුනාම මේ කතාව කියනව.
  • රැග් එක ගැන උදුල් කතා කලා වාගේ – සිද්ද වුනේ නැති දේවල් ගැන කියද්දි මේ කතාව කියනව.
  • රැග් එක ගැන කියද්දි උදුල් කරනවා වාගේ – චාටර් වෙන ටොපික් එකක් ආවම කතා නැතුව ලිස්සල යන අයට මේක කියනව (පර්සනල් ගන්න එපා මචං)
  • රැග් එකෙන් කැම්පස් අද්දියාපනේ දියුණු වුනා වාගේ
  • අන්තරෙන් කැම්පස් අද්දියාපනේ දියුණු වුනා වාගේ
  • අන්තරෙන් නිදහස් අද්දියාපනේ දියුණු වුනා වාගේ
  • උදුල් නිසා අන්තරේ දියුණු වුනා වාගේ – sarcasm සිංහලෙන්
  • ජවිපෙට අන්තරේ සම්බන්ධ නෑ කිව්වා වාගේ – හැමෝම දන්න දේවල් නෑ කියද්දි මෙහෙම කියනව.

හෙන ප්‍රසිද්ද එකක් අන්තිමට

  • උදුල් ෆුඩ් සිටි ගියා වාගේණයට කහිනව කියන එකට අලුත් කියමනක්. (පව් කියල හිතුන නිසා කපල දැම්ම.) හාස්කම් ගැන කියවන ගුරුන්නාන්සේලා ඇපලෝ එකට ගිහින් බෙහෙත් ගන්නවට කියන කියමනක්.

පංති විඥාණය යනු බම්බුවකි

පංති විඥාණය!

ආච්චිගෙ රෙද්දෙ විඥාණය. විප්ලවය හෙට අනිද්දා දෙන්ඩ යන  අය ඉඳන් දවල්ට කෑම කාලා දිරවන්න දේශපාලනය කතා කරන අය වෙනකං කියවන පංති විඥාණය මාර සීන් එකක්. කොච්චර අමුතුද කියනවනං සමාජවාදී (ලංකාවේනං ජේවීපීවාදී. ජේවිපියට මෙව්වා එක දාලා කලාවක් තියෙන්ඩ බෑ) සාහිත්‍යයෙන් පිට මට ඔය කියන බම්බුව ලංකාවෙදිනං හම්බ වෙලා නෑ. පිටරට තියෙනවද දන්නෙත් නෑ. රුසියාවෙ සමහර විට ඇති.

කොන්දා – බස් එකට නැග්ග වෙලේ ඉඳන් “මුගෙ අම්මට“ කියල දහ දොලොස් වතාවක් හිතෙන් අහගන්නෙ අපේ තියෙන ප්‍රතිගාමී චින්තනයට නෙමෙයි. ඌ රුපියල අතේ තියාගෙනත් නොදී ඉන්නකොට පංති විඥාණය බඩදාලා යන්ඩ දෙන්න හිතෙන්නෙත් ඒ නිසා නෙමෙයි. ඌත් පාට් එක දාන්නෙ උගෙ පන්තියටමයි. අඩුවට ඇඳපැලඳගෙන එච්චර පොෂ් පෙනුමක් නැති එවුන්ට කොන්දගෙ රැවුම් ගෙරවුම් වැඩියි. “මූත් මගෙ පන්තියෙම එකෙක්. මූට රුපියල දෙන්ඩ ඕනෙ“ කියල හිතපු කොන්දෙක් ඉන්නවනං ඒ සම්මා සම්බුදු බෝධියෙන් නිවන ලඟාකරගන්න වෙරදරන එකෙක්ම වෙන්ඩෝනෙ (ඒ කියන්නෙ එහෙම එවුන් නෑ කියන එක).

වේටරයා – හෝටලයකට ගිහින් (සයිවර් කඩේකටත් වැඩිය මේවා බලාගන්න පුලුවන් පොෂ් තැනකට ගියොත් – බාස් කැපේ, හැංමැටුන් ෆිස් මාර්කැට්, ඉස්පොන්ජි, පිස්සු හට්න් වගේ) මල්ලි පීසා එකක් දාන්ඩ, මල්ලි 120/= බත් එකක් දෙන්ඩ, මේ මෙන්න මේ අයිටම් එක (මෙනු එකේ තියෙන දේ කියව ගන්න බැරි නිසා) දෙන්න කිව්වොත් කෑම එකට අමතරව වේටර්කාරයගෙ රැවුම් ගෙරවුමුත් බලාගන්න පුලුවන් යස අගේට. හොඳට වටපිට බැලුවොත් ඒ අයිටම් ටිකම කඩ්ඩෙන් ඉල්ලපු බුවාලට ඒ වේටරයම “සෑර්“ කියාගෙන අටවකේට නැවෙන හැටි බලන්නත් පුලුවන්. දැන් මේ අපිට රැවුම් ගෙරවුම් දාන්නෙ ධනපති පංතියෙ රදළ නියෝජිතයෙක්ද? අඩුම ගානෙ ධනපතින්ගෙ කටු ලෙවකනව කියන පොලිස්කාරයෙක්ද? වේටරුත් ඇඳුම ගලවල එලියට බහින්නෙ පීඩිත පංතියෙ බස් එකක එල්ලිල පීඩිත බඩුවක් ගහල ගෙදර ගිහින් අහස් ගව්ව බලල නිදා ගන්න. ඌ කොටින්ම ජේවීපි රැලි වලටත් යනව ඇති. හැබැයි බෙන්ස් එකකින් බැහැල ඇවිත් කඩ්ඩෙන් ඕඩර් කරේ නැත්තං ඌත් කඩා පනින්නෙ මහත්තුරු කන කෑම හිඟාකාගෙන ආපු එකෙක් ගානට. මගෙ යාලුවෙක් කිව්ව ඒ වැඩිපුර ටිප් ලැබෙන්නෙ පොෂ් බුවාලගෙන් නිසා කියල. ඒත් මේ හුඟක් පොෂ් තැන් වල ටිප් සිස්ටම් එක අයින් කරල සර්විස් චාජ් එකක් එකතු කරල තියෙන නිසා ඒ කතාවත් එච්චරම වලංගු නෑ.

බැංකු – වැඩිය කියන්න දෙයක් නෑ. කවුන්ටරේ ඉන්න අක්කා/අයියා/නංගි/මල්ලි සලකන්නෙ ටයි එකට. මට හිතෙන හැටියට ටී ෂර්ට් එකට උඩින් හරි ටයි එකක් දාගෙන ආවොත් පොලිම් අනවශ්‍යයි. ජාතියේ පාන් ටැඹ කියාගෙන ඉන්න බැංකුව ඇඳුමෙන් මිනිස්සු උඩදානව කියල මම (ටී ෂර්ට් එක උඩින් දාලා කබල් ඩෙනිම ගහල නොයන දවසක් නැති තරං. ජෙන්ට ගහලනං ඉන්ටර්වීව් හරි වෙඩිං හරි තමයි.) දැනගත්තෙ කවුන්ටරේ ලඟ එල්ලිගෙන ඉඳිද්දි මාව දැක්කෙ නැති ගානට මට පිටිපස්සෙ හිටිය ටයි කලිසන් බුවාලට සර්විස් එක දෙනව දැකල. මගෙ පංති විඥාණය අසූහාරදාහට නැග්ග. දැන් කියපල්ල බැංකුකාරයො කොහොමත් ප්‍රතිගාමියො කියල. දැන් මේ උන්දැලැ ගෙදර ගියාමත් ප්‍රතිගාමියොද? ධනවාදය රැක ගන්න රෑ දවල් නොබල වැඩ කරනවද?

තව ලැයිස්තු ගහන්න පුලුවන්. ඒත් ඒ හැම සේවා ස්ථානයකින්ම පංති විඥාණය හොයාගන්නවට වැඩිය ලේසියි පගා ගහපු නැති ට්‍රැෆික් පොලිස් රාලහාමි කෙනෙක් හොයාගන්න එක.

මගෙ පොයින්ට් එක මේකයි.

ඔය කියන පංති විඥාණය ඇත්තටම තියෙන එකක්ද?

Protests (By Hagleikur Dagsson - http://hugleikurdagsson.tumblr.com/)

Protests (By Hagleikur Dagsson – http://hugleikurdagsson.tumblr.com/)

Cityscapes!

the cries, the woes

the winning scores

up the sky

up the sky

 

tears,  of joy

of barriers

alike

up the sky

up the sky

 

the loves, the hates

the broken stares

the sighs of things that never fared

 

exhumes of thoughts

the strings they caught

of lights and pulses

the boxes shadowed

 

neons of nights

the cries of minds

the thousand souls

a day crushed sore

 

 

හස්බන්ඩ්‍රි

තව පරිණාමයට සම්බන්ධ කතාවක්

දඩයම් යුගයෙ ගෝත්‍ර විදියට කණ්ඩායම් ගැහෙද්දි පිරිමි ටික දඩයමේ ගියාය, ගෑණු ටික ගෙදර දොර පාලනය කරගෙන හිටියය කියලයි ඩෙස්මන්ඩ් මොරිස් කියන්නෙ. කසාදෙ කියන එක හැදෙන්නෙත් එතනින් කියලයි නිරුවත් වානරයා පොතේ තියෙන්නෙ.

දඩයමේ යන පිරිමි හවසට එකතු වෙලා ගිය දඩයම් ගැන විස්තර කියව කියව පොඩි සෝෂලයිසේෂන් පාරක් යනව. මේක ඇගෙන් එන දෙයක්. සමාජය ඇතුලෙ වැඩි කොටසක් මෙහෙම socialize වෙන්න ආස අය ඉන්නෙ. සමහර විට අතීතයෙදි එහෙම කණ්ඩායම බැඳීමක් නැති වුන ජාන අමාරු කාල වලදි නැති වෙලා යන්න ඇති.

සත්තු පාලනය කරල, බැටළුවො, එළුවො, බල්ලො, පූසෝ රැක බලාගන්නෙ වැඩි පුර ගෑණු. ඒ හිජාබ් එකක් නැතුව එලියට යවන්න තියෙන බයට නෙමෙයි. දඩයමේ යනවට වැඩිය ගෑණු මනසකින් කරන්න පුලුවන් වැඩක් නිසා. අද මේකට කියන වචනෙ Animal Husbandry.

දඩයම් යුගයෙ පහු කරල ශිෂ්ඨාචාරෙකට ඇතුලු වෙනකොට මේ භූමිකා දෙක ටික ටික නැති වෙනව. දැන් අපි දඩයමේ යනව වෙනුවට එක තැනකට වෙලා කෝඩ් කොටනව. පොඩි ගතියක් තියෙන දෙයක්, ඒ කියන්නෙ උගුලක් අටවල හරි වෙන ක්‍රමයකට හරි සතෙක් දඩයම් කරනව වගේ ගතියක් තියෙන දෙයක් වෙනවනං වෙන්නෙ අවුරුදු දහයකට සැරයක්. පිරිමි සිකුරාදාටවත් සෙට් වෙන්න බලන්නෙ අර කලින් කියපු හවසට හවසට socialize වෙන්න තියෙන ආසාවෙම extension එකක් නිසා කියලත් සමහරු කියනව.

මෙතනදි තමයි මගෙ පොයින්ට් එකට එන්නෙ. conflict of interests. පිරිමි සෙට් වෙන්න යද්දි ගෑණු husbandry කරන්න neural connections හදාගෙන ඉන්නෙ. “ඔය ඇති ඕයි, දැන් යන්” කියල ගෙදර ගිහිල්ලත් අහගන්න වෙන්නෙ ඒකයි. කොච්චර අහගත්තත් Totally Worth It කියල හිත හදාගන්නෙ ඉතුරු වෙච්ච ජාන නිසා වෙන්නත් ඇති.

dca

මම කියන්න දඟලන්නෙ Husbandry කියන එකේ Husband කියල තියෙනව කියන එක.

(ඇත්තම සීන් එක ඕක නෙමෙයි)

ටෙම්පරි ආතල්

මෙහෙමයි මචංලා.

දුමියා කලේ උඹලට පස්ස පැත්තෙන් හිනා වෙච්ච එක. නැත්තං ලැජ්ජ නැතුව “හාස්කමකින්” සිද්ද වුනා කියල සනීප වෙන හේතුව කියන්නෑ. උගෙ ෆොටෝ වලත් උඹලට හිනා වෙන්නෙ සතුටට නෙමෙයි කින්ඩියට.

උඹල කරන්නෙ ඒ ඒ වෙලාවට ඒ ඒ සිද්ධියට පොඩි response එකක් දෙනව. නවලෝක දේවාලෙ කියල ඊලඟ මාසෙ ඡන්දෙ තිබ්බොත් දුමිය හොඳ එකා කියල ඡන්දෙ උඹල දෙනවමයි. ඔන්න බලපං ලොක්ක කින්ඩියටත් එක්ක මූව උස්සල තියන්නැද්ද කියල.

උඹල මර්වින්ට බැනපු කාලයක් තිබ්බ. දැන් පවිත්‍රට බනිනව. අදයි හෙටයි දුමියට බනිනව. ලයිට් බිල අමතක වෙනව.

හැබැයි ඔය ඔක්කොම දුවන්නෙ උඹල කරකවන නිසා. උඹල තමයි මැෂින් එක දුවවන්නෙ. ඇමතිට කියල ලියුම් ගහල රස්සා වලට දුවන්නෙ, ඒ නිසා සුදුසුකම් තියෙන එවුනුත් රස්සා ගන්න ඇමතිල පස්සෙ යන්නෙත් ඒකයි.

එක්කො කමක් නෑ ඔය ටෙම්පරි ආතල් ගනින්. උඹලට ආතල් කියල තියන්නෙත් ඒවනෙ. හිනා වෙද්දි හෙමින් හිනා වෙයන්. බඩ පොත්ත පිටේ වදිද්දි රිදෙයි.

5188587

ඇයි ඔයාලා මොනවා කරන්නද

යෙදුම්

මල් වවන්නන් බ්ලොග් අවකාශය සුන්දර කරනවා යැයි කියූ කණ්ඩායමකි. මල් වවනවා වෙනුවට අන්තිමට බ්ලොග් අවකාශය අසූචි ගොඩක් බවට පත් කිරීමට සමත් වන ලදී.
ලකෆ්‍රෑන්ස් මල් වවන්නන්ගේ ප්‍රධාන සතුරා වන අතර නිර්ණාමික, අන්වර්ථ නමක් යටතේ බ්ලොග් අඩවියක් පවත්වාගෙන යන අයෙකි.
391078_615503525145242_1172850062_n

Captured by Lishan (http://picbylish.blogspot.com/)

නිර්ණාමිකත්වය පිලිබඳව අලුතෙන් කිසිවක් කියා දිය යුතු නැත. තොත්ත බබාලා වුවද තමන්ගෙ මැට්ටං තම්මැට්ටං කර ගෙන සිටීමට තහනම් කර දමන නිර්ණාමිකත්වය පිලිබඳ කතිකාවත පසුගිය මාස කිහිපය පමණක් නොව සියලුම ප්‍රකාශන කලාවන්හි ආරම්භයේ සිටම පැවත එන්නකි. ඊයේ පෙරේදා ලියන්න කියවන්න පටන් ගත්තවුන්ට පමණක් මෙය මැජික් එකකි. නොතේරෙන්නෙකි. එනිසාම බිය විය යුතු දෙයකි.

නිර්ණාමිකව ප්‍රකාශනය වන දෙයක කතෘ කෙනෙකු සහතික කර ගත නොහැක. මෙම අර්ථ දැක්වීමට අනුව තාක්ෂණිකව Blogger, WordPress හෝ වෙනත් ඕනෑම මංගත ප්‍රකාශන මාධ්‍යයක ප්‍රකාශ කරන්නෙකු නිර්ණාමික අයෙකු බවට පත්වේ. ඒ මෙම සේවාවන් භාවිතා කිරීමට අවශ්‍ය වන්නේ ඊමේල් ලිපිනයක් පමණක් වන බැවිනි. ඊමේල් සේවාදායකයින්ද, ඊමේල් ලිපිනද ඕනෑ තරම් මංගතව සාදාගත හැක. එබැවින් චමිල ද අල්විස් හෝ ආනන්දවර්ධන හෝ මගේ මරණය හෝ මකබාස් හෝ නිර්ණාමික කමෙන්ට් කරුවෙකු අයත් වන්නේ නිර්ණාමික සාමාජිකයින්ගේ ගොඩටය. මෙයින් අවශ්‍යනම් චමිල ද අල්විස්, ආනන්දවර්ධන, මගේ මරණය හා මකබාස් අන්වර්ථනාමිකයින් (pseudonyms) ගොඩට දමා ගත හැක. එහෙත් එයින්ද කියැවෙන්නේ හැඳුනුම සහතික කර ගත නොහැක යන්නයි.

Twitter හැර වෙනත් සමාජ ප්‍රකාශන සේවාවක තමාගේ හැඳුනුම සහතික කර ගැනීමට හැකියාවක් ලේඛකයා දන්නා තරමින් නැත. Twitter හි වුවත් තමාගේ හැඳුනුම සහතික කර ගැනීම දීර්ඝ ක්‍රියාවලියක් වන අතර ඉන්පසුව වුව අත්වන විශේෂ වරප්‍රසාදයක් නැත.

ප්‍රකාශනයේදී, විශේෂයෙන්ම මංගත ප්‍රකාශනයේදී ප්‍රතිචාර නොවැලැක්විය හැකි කරුණකි. ලෝකය යනු එකිනෙකාගේ වීදුරු බෝල නොව එක් එක් වර්ගයේ මිනිසුන් සිටින කැඳ හැලියක් වීම මීට හේතුවයි. කෙල්ලන් කොටට ඇඳීමට අකමැති මිනිසුන් සිටින මුත් එයින් සියලුම කෙල්ලන් දිගට ඇඳිය යුතු බවක් පැවසෙන්නේ නැත. එයින් කියැවෙන්නේ කොටට අඳින කෙල්ලන් දෙස බැලීමෙන් පෙර කී මිනිසුන් වැලකිය යුතු බවයි. ලෝකය යනු තමන් නොවන බවත් තම තමාගේ මතිමතාන්තර ලෝකයට බලෙන් කැවීමට යෑම සියදිවි නසා ගැනීමක් බවත් නැවත නැවතත් ඔප්පු වී ඇති කරුණකි. ආගම පිලිබඳ ප්‍රසිද්ධ කියමනක් මේ සඳහා අගනා වේ.

Religion is like a penis.
It’s fine to have one.
It’s fine to be proud of it.
But please don’t whip it out in public and start waving it around,
And PLEASE don’t try to shove it down my children’s throats.

තම තමන්ගේ අදහස් උදහස් ගැනද කිව යුත්තේ එයමය.

තව දුරටත් උදාහරණයක් ගනිමු. මගේ පෞද්ගලික අදහස වන්නේ නිර්ණාමිකත්වයට අකමැති අය මංගතව අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමෙන් වැලකිය යුතු බවයි. එය සාධාරණ තර්කයකි. මදුරුවන්ට අකමැතිනම් වඩාත් සුදුසු දේ වන්නේ ගෙතුලට වී සිටීමයි. මෙය සියල්ල පිලිපැදිය යුතු නැත. පිලිපැද්දා නං වඩාත් සුදුසු නමුත් එසේ සිදු විය යුතුම නැත. ඒ ලෝකය කරකැවෙන්නේ මා වටේ නොවන බැවිනි.

අවාසනාවකට මෙවැනි අදහස් ඇත්තවුන් පිලිබඳ අප දරන ලිබරල් දැක්ම ඔවුන් නිර්ණාමිකත්වය පිලිබඳ දක්වන්නේ නැත. තමනුත් නිර්ණාමික බව නොදැන (මේ මොලේ අමාරුවක් ද උපන්ගෙයි මෝඩ කමද නැතිනම් සරල ලෙසම නොදැනුවත්කමද යන්න පැහැදිලිව කිව නොහැක) නිර්ණාමිකත්වයට පහර ගසති. නියම පිරිමිකම නමින් පැමිණීම යැයි පාරම් බාති. එහෙත් ඕනෑම අයෙකුගේ නමින් Blogger කමෙන්ට් දැමීම මෙන්ම ඕනෑම අයෙකුගේ ඊමේල් ලිපිනයකින් යවන ලෙසට ඊමේලයක් යැවීම කිරි කජු වැඩක් බව එක්කෝ මුන් දන්නේ නැත. නැති නම් දැන දැනත් බොරු උජාරුවක් ආරූඪ කර ගැනීමට උත්සහ කරති.

අවසානයේ නිර්ණාමිකව ලියන්නේ මොවුන් යැයි නිර්ණය කොට ඔවුන්ට අහු වූ තැන ලේ පනින්න ගහන බව නිර්ණාමිකව දෙසා බාති.

kathandara

263997_240538989297526_888554_n

ලකෆ්‍රෑන්ස් යනු බ්ලොග් අවකාශයේ නවතම නිර්ණාමික ප්‍රවණතාවයයි. ඔහු/ඇය/ඔවුන් නිසැකවම මෙම සංසිද්ධියේ පලමුවැනි ආගමනය නොවේ. අවසන් ආගමනයද නොවේ. නයි මිරිස්, මකබාස්, සූස්ති ගුණේ, ඇනොනිමස් ආතල්, ලකෆ්‍රෑන්ස් ප්‍රවාහයේ මීලඟ පුරුක කොහෙන් මතු වේවිද කිව නොහැක.

මේ සියලු අවස්ථා වලදී මෙන්ම ලකෆ්‍රෑන්ස් අඩවියේ පලවන කරුණු සමඟ ලේඛකයා බොහෝ වේලාවට එකඟ වන්නේ නැත. එය බොහෝ විට පෞද්ගලික මඩ ප්‍රහාර සමඟ පැමිණෙන කුණු රසයක් මිස වැඩක් ඇති දෙයක් වන්නේ නැත. නමුත් “බ්ලොග් අවකාශයේ මල් වවන්න” යැයි දෙසා බා එදා මෙදා තුර බ්ලොග් අවකාශය තුල පල වූ පහලම මට්ටමේ කුණුහරප හා මඩ ප්‍රහාර (යම් අවස්ථා වලදී මල් කණ්ඩායමේම අයට නොනැවතී ඔවුනොවුන්ගේ පවුල් පසුබිම් ද අදාල කරගෙන) පල කිරීමට තරම් තුච්ඡ හැසිරීම් පෙන්නුම් කල අයට වඩා ලකෆ්‍රෑන්ස් සිය ගුණයකින් වටිනා බව කිව යුතුය.

එය කෙසේ වුවත්, ලකෆ්‍රෑන්ස් එසේවත් නොවටිනා අයෙකු වුවත්, අදහස් පල කිරීමේ අයිතිය, විශේෂයෙන්ම ලංකාවේ කෙසේ වුවත් අන්තර්ජාලය තුල අදහස් පල කිරීමේ අයිතිය ඕනෑම් අයෙකු සතුය.

I do not agree with what you have to say, but I’ll defend to the death your right to say it.

Voltaire (not originally quoted)

සිංහල බ්ලොග් පරිසරය තුල අදහස් පල කරන්නේ කවුද නොකරන්නේ කවුද යන්න පාලනය කිරීමට පොලිසියක් අවශ්‍ය නැත. මල් වවන්නන් වේවා සංසද හෝ වේවා සදාචාර පොලිසියකින් සිදු කරන්නේ තමාගේම කකුල් පාමුල බෝම්බ ගසා ගැනීමකි. ලපයි සිපයිගේ පවා අදහස් නිදහසේ එකතු වීමට ඉඩ ලබා දී ඇති අන්තර්ජාලය ඇහිරීමට උත්සහ දැරීමකි.

ලකෆ්‍රෑන්ස් යැයි සැක කල කිහිප දෙනෙකුට එරෙහිව එවැනි තර්ජනයක් ගොඩ නැගීමට පටන් ගත්තේ පසුගිය මාසය ඇතුලතය.

cyber-threat

වැප් නිෂාන්තට, ඕනමැන්ටලයට හා කතන්දරට සයිබර් සැණකෙලියේදී නොසෑහෙන්න ගුටි දෙන බවට මල් වවන්නන්ගෙන් තර්ජන පිට තර්ජන එල්ල වෙද්දී ලේඛකයා ඇතුලු පිරිස මෙම “වලියට” (මේවා වලි නොවන බව පසුව ඔප්පු කර පෙන්විය හැක) එක් වන්නේය. ඒ අනුව ලකෆ්‍රෑන්ස් මොකා වුනත් ඔහුගේ ලාංඡනයද ඇතුලත් කර ටී ෂර්ට් එකක් පැලඳ ගත් කණ්ඩායමක් අවුරුදු උත්සවය අතර මගදි එයට ගොඩ වදින්නේ මේ කියන චණ්ඩින් කවුදැයි හඳුනා ගැනීමටත් සිංහල බ්ලොග් පරිසරය තුල විරුද්ධ අදහස් ලිවීම සැබෑ ලෙසම ගුටි කන වැඩක්ද යන්න සොයා බැලීමටත්ය.

wali

අහෝ ඛේදයකි! චණ්ඩින් එක්කෝ අවුරුදු උත්සවයට ඇවිත් නැත. ආවත් පෙර කියූ කණ්ඩායම එන්න කලින් කොහේ හෝ ගොසින්ය. “අවි අමෝරා ගත්තා” කියූ එකෙක්වත් පේන්න නැත. එකෙක් දෙන්නෙක් පැමිණ “අයියේ” කියා ලිස්සා යයි. තවෙකෙක් ඔරවා බලා ඉක්මනින් අහක බලා ගනී. අන්තිමට කොණ්ඩ පටලවා ගත් ගැහැණු වලියක් පැන නැගුනත් ආසාවට “අඩෝ” කියන්නට එකෙක්වත් සිටියේ නැත.

වලි සිඟිති ආතල් වලින් තොරව දවස නිමා වන්නේ පහත නිගමන ද සත්‍ය බවට පත් කරමිනි.

  • එක්කෝ සිංහල බ්ලොග් පරිසරය තවමත් විරුද්ධ අදහස් ලිවීම ගුටි කන වැඩක් බවට පත් කරගෙන නැත. නැතිනම් ගුටි දෙනවා යැයි පැවසූ පිරිස සත්‍ය වශයෙන්ම ගුටියක් තියා පහක්වත් දාන්න පණ නැති කී බෝඩ් වීරයින්ය.
  • ලකෆ්‍රෑන්ස්ට මෙලෙස එලිපිට සහය දීමක් බොහෝ අය කලින් නිගමනය කර නැත.
  • එලිපිට නොවුනත් බොහෝ අය රහසින් ලකෆ්‍රෑන්ස්ට සහය දෙති.
  • නිර්ණාමිකත්වයට එරෙහි වන බොහෝ අය එසේ කරන්නේ “පොර” මානසිකත්වය පෝෂණය කිරීමටය. පිරිමින් බස් එකේදි ජැක් කාරයෙක් අසුවූ විට පහර පිට පහර දී  ඊලඟ බස් රථයේදී ජැකක් ගසාගෙනම ගෙදර යාම මීට සමාන කාර්යයකි.
  • ලකෆ්‍රෑන්ස් ලියන්නේ මේ ටී ෂර්ට් කණ්ඩායම/කණ්ඩායමේ අයෙකු/කණ්ඩායමේ කිහිප දෙනෙකු බව මල් වවන්නන් තීරණය කර ඇත. ඒ අනුව ඉදිරි “නිර්ණාමික” ප්‍රහාර තීරණය වනු ඇත.

තත්වය සතුටු දායකය.

නමුත් මේ ටිකත් කිව යුතුමය.

  1. ලකෆ්‍රෑන්ස්ගේ අදහස් බොහෝමයකට අප එකඟ වන්නේ නැත. නමුත් ඔහුට ඒ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට ඇති අයිතියට අපි ස්ථිර වශයෙන්ම එකඟ වන්නෙමු. ඒ, එම අයිතිය නැති වූ දාක ඊට එරෙහි වන එකඟ වන සියල්ලන්ගේ ද අයිතිය නැති වන හෙයිනි.
  2. ඇනොනිමස් ලාංඡනය අඩංගු ටී ෂර්ට් එක අපගේ අදහස් වල නියෝජනයක් පමණි. එයින් අප ලකෆ්‍රෑන්ස් අඩවිය සමඟ සම්බන්ධ බවක් කියැවෙන්නේ නැත. නමුත් අවශ්‍ය ඕනෑම අයෙකු එසේ සිතා ගත්තාට අවුලක් ද නැත.
  3. බ්ලොග් අවකාශයේ පලමු නිර්ණාමික ප්‍රහාරකයා ලකෆ්‍රෑන්ස් නොවේ. අතීතයේ සිටි මකබාස්, සුස්ති ගුණේ ආදීන් සමඟ තැබූ විට ලකෆ්‍රෑන්ස් ලදරුවෙකි. ඔහුට/ඇයට/ඔවුන්ට ඉගෙනීමට බොහෝ දේ ඇත.
  4. සිංහල බ්ලොග් අවකාශය ප්‍රධාන ධාරාවේ අවධානයට යොමු වීමට බොහෝ සෙයින් සේවයක් ඉටු කලේ නිර්ණාමික/අන්වර්ථ නාමික බ්ලොග්කරුවෙකු වන ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස්ය. තමන් නියම නමින් පෙනී සිටින පිරිමින් යැයි පවසන නපුංසක හාල් කෑලි බස මරමින් ලියනා පල් හෑලි (“කකුලෙ ඇතුලේ ගහපුවා“, “ගෑණු කටට ගන්න හැටි“, “බ්ලොග් අවකාශයේ ලෙස්බියන් කපල්ස්” යනු මෙවැනි හෝතඹුවන්ගේ මෑත කාලීන සටහන් වල මාතෘකා කිහිපයකි) නොව අවුරුදු ගණනක් පලපුරුදු පත්තරකාරයින් පවා පසු බැස්සවූ ලිවීමක් කල ටැබූ නැති වීමම හාල් කෑලි උඩට ගැසීමට හේතු වී ඇත. ලියන්නා නිර්ණාමිකද නැද්ද යන්න කිසිසේත්ම අදාල නැති කරුණකි.
  5. අප නිර්ණාමික අපහාස වලින් බොහෝ සේ බැට කා ඇත. පසුගිය අවුරුදු පහ පුරාවටම සිදු වූයේ එයයි. එසේ වන විට අපට විකල්ප දෙකක් ඇත. එක) බබා පාට් එක දමා නිර්ණාමිකත්වයට එරෙහි වීම. දෙක) නිර්ණාමිකත්වය මෙවලමක් බවත් ප්‍රථිපලය රඳා පවතින්නේ භාවිතා කරන්නා මතත් බව සිතා ගැනීම.
  6. නිර්ණාමික අපහාස සිදුවන්නේ ඔබට පමණක් නොවේ. “මට කිව්වට කමක් නෑ. අනිත් අයටත් කියනවනේ අනේ” වැනි “හුචක්කු” කතා වලින් ඔබේ නිරුවත වසා ගැනීමට හැකි වන්නේද නැත. අපිද මෙයට ආගන්තුක කාලයේදී නිර්ණාමිකත්වය නොතේරුණු විට ඊට බිය වීමු. නමුත් ඕනෑම අයෙකු යම් කාලයක් තුල මෙම සංසිද්ධිය තේරුම් ගත යුතුය. So grow the FUCK UP and be quick about it!

අවසන් වශයෙන් කිව යුත්තේ නිර්ණාමිකත්වය යනු මෙවලමක් පමණක් බවය. එය මල් වවන්නන් වැන්නන් අතට ගිය විට පහත ප්‍රථිපලය දැක ගත හැක.

cyber-threat2

ඉන්දික ආයෙමත් පාරක් කාටදෝ සල්ලි එවා ඇත. මූ නං ඉගෙන ගන්න පාටක් නැත.

මේ එම මෙවලම නිවැරදිව භාවිතා කර සිංහල බ්ලොග් අවකාශයට සැබෑ සේවයක් කල අයෙකුගේ මතක සටහන්ය. මෙහි පල වූ රසවත් ප්‍රතිචාර නිතරම පාහේ නිර්ණාමික වූ අතර මෙහි මුල් ලේඛකයාගේ සත්‍ය හැඳුනුම තවමත් දන්නා අයෙකු නැත.

නිර්ණාමිකත්වය යන ලී කොටය ටැබූ විසින් වැඩ දමා අංග සම්පූර්ණ කැටයමක් බවට පත් කර ගත් විට මල් වවන්නන් විසින් එහි කූඤ්ඤය ඇද දමා ඇට දෙක  තලා ගන්නා ලදී.

ඔබ එය භාවිතා කරන්නේ කුමක් සඳහාද?

Update (25/04) :  බ්ලොග් අවකාශය තුල අන්තර්ගතයන්හි තත්වය පහල යෑමට නිර්ණාමිකත්වය ආධාර කලේ යැයි මතයක් ගොඩ නැගී ඇත. නමුත් ඇත්ත තත්වය මීට හාත් පසින්ම වෙනස් වේ.

සිංහල බ්ලොග් ආරම්භ වූ කාලයේ බ්ලොග් ලියූ බොහෝ දෙනා පෙනී සිටියේ අන්වර්ථ නාම වලිනි. සත්‍ය නම බොහෝ විට ප්‍රසිද්ධ කලේ නැති තරම්ය. ඒ තමා කවුරුන්ද යන්නට වඩා තමාට කියන්නට ඇත්තේ කුමක්ද යන්න වටිනා බැවිනි. නමුත් මෙය “ප්‍රකෘතියට” පැමිණෙද්දී බ්ලොග් අවකාශයට ආගමනය වූ බොහෝ අයට අවශ්‍ය වූයේ “පොර ප්‍රොෆයිලයක්” සාදා ගැනීමය.  තමා කවුද යන්න තමා ලියන දේට වඩා වැදගත් වන්නේ එතැනදීය.

ඉදින් සත්‍ය වශයෙන්ම සිදු වන්නේ ඉහත තර්කයේ අනිත් පැත්තයි. බ්ලොග් අවකාශයේ ගුණාත්මකභාවය පහලට යන්නේ නිර්ණාමිකත්වයට විරුද්ධ රැල්ලත් සමඟයි.

Update 2 (25/04) : Title එක in defense of anonymity. In defense of Lakafrance නෙමෙයි. 

පරිණාමය වලංගු නොවීමේ පල විපාක

ජීවයේ ආරම්භය පිලිබඳව දැනට පිලිගන්නා විද්‍යාත්මක සංසිද්ධිය පරිණාමයයි. සරල ඇමයිනෝ අම්ල ගොබියුල (ගොබිලෝ නෙමෙයි*) වල සිට මිනිසාගේ ඇස දක්වා වූ සංකීර්ණ ගමනේ තීරණාත්මක සාධකය වන්නේ පරිණාමයයි. එනම් පරිසරයට හැඩ ගැසීමේ දක්ෂතාවය ඇත්තවුන් ජීවත් වී ඉදිරි පරම්පරාව බෝ කිරීමත්, එසේ කිරීමට නොහැකි මට්ටමක ඥාණයක් ඇත්තවුන් පරපුර බෝ කර ගැනීමට නොහැකිව මිය යාමත්ය.

සරල උදාහරණයක් ගනිමු. හෝමෝ සේපියන් (හොම්මු නෙමෙයි*) මතු වීමට ප්‍රථම ක්ෂීරපායී ආදිතමයන් දෙදෙනෙකු සැඩ පහරක් අද්දරට පැමිණේ. එකෙකු උපතින්ම අනෙකාට වඩා ඥාණාන්විතය. ආහාර අහේනියක් පැවති කාලයකි. ඥාණාන්විතයා අනෙකාට සැඩ පහර පෙන්වා එයට පැන්නොත් මාලුන් ඕනෑ තරම් අල්ලා ගැනීමට හැකි වේ යැයි පවසයි. සිතීමේ ශක්තියෙන් තොර දෙවැන්නා සැඩ පහරට පැන ගසාගෙන ගොස් මල සිරුර පහල ඉවුරට ගොඩ ගසයි.

ඉතුරු වන එකා අනෙකාගේ මල සිරුර රැක සිට එයින් යැපීමට එන අනෙකුත් සතුන් දඩයම් කොට ජීවිතය පවත්වාගෙන යයි.

මේ සරලව පරිණාමයයි (මේ 1 වසර 2 වසරට උගන්වන පරිණාමයයි. සැබෑ පරිණාමය මීට වඩා සංකීර්ණ වේ*). ස

මිනිසා ශිෂ්ඨාරචාරගතව දහනමවැනි සියවසින් පසුව ඖෂධ දියුණු කර ගැනීමෙන් පසුව පරිසරයෙන් එල්ල වූ පරිණාමීය බලපෑම් බොහෝ දුරට අඩුවේ. තව දුරටත් යැපීම සඳහා ඥාණය වඩාත්ම බලපාන්නේ නැත. මේ නිසා සිදු වන්නට තිබූ ජාන පෙරීමේ ක්‍රියාවලිය මන්දගාමී වන අතර 1950න් පසුව සිදුවන වින්දනය ආශ්‍රිත සොයාගැනීම් වලින් පසුව එම ක්‍රියාවලිය පසුපසට ගමන් කිරීමක් දක්නට ඇත.

එහි ප්‍රථිපලයක් ලෙස අද අපට අවුරුදු 13දී ගැබ් ගන්නා දැරිවියන් සහ එම ගැබ් ගැනීම් පිලිබඳවම වෙන් වුනු “වින්දනාත්මක” වැඩසටහන් දැක ගත හැක. උසස් පෙල වත් පාස් නැති කොල්ලන් මාසෙට දෙදාස් ගණනක් ගෙවා බ්ලැක්බෙරියක් අතේ තියාගැනීමට දඟලන හැටි දැකීමට හැක. ජස්ටින් බීබර් කට් එකක් දමාගෙන ලබ්බ අඩියක් බස්සා ගෙන යන අවුරුදු දොලහේ පොඩි එවුන් බලාගත හැක.

චාමි සෑම් තැනකදී බ්ලොග් අවකාශය පත්ව ඇති තත්වය හැඳින්වූයේ “ප්‍රකෘතිය” ලෙසය. එනම් සිංහල බ්ලොග් අවකාශය අන්තිමේදී ලාංකික ජන සමාජයේම ප්‍රතිමූර්තියක් බවට පත් වීමයි. එනම් දූෂිත ජාන වල අදහස් ප්‍රකාශනයයි (සොරි ඩොට් එල් වයි).

No Shit Sherlock
* මේවා මෙසේ නොවන බව පැහැදිලි කිරීමට අවශ්‍ය නොවූ කාලයක් සත්‍ය වශයෙන්ම පැවතිණි. ඒ කාලයේ විකෘති බ්ලොග් අවකාශය යමක් කමක් කියවා තේරුම් ගැනීමට හැකි එවුන්ගෙන් සමන්විත විය.