The silent comeback

මම සාමාන්‍යයෙන් රූපවාහිනිය බලන්නේ බොහෝම අඩුවෙන්. එයිට වැඩිය මට පාලනය කර ගන්න පුලුවන් පරිගනකයට මම කැමතියි. ඒත් අද අහම්බයෙන් වගේ හවස රූපවාහිනිය බලන්න හිතුනා. සාපේක්ෂව ස්වර්ණවාහිනිය (මගේ මතයට අනුව) හොඳ නිසා (අර අපි decent කියලා කියන්නේ) ඒක බලන්න පටං ගත්තා. ඒ වෙලාවේ (සවස 5.00ට විතර) විකාශණය වුනේ M in S කියලා වැඩසටහනක්. ඔයාලට මතක ද හපන් පැදුර ද පුංචි පැදුර ද කියලා ලමා ගී වැඩසටහනක් තිබ්බා. අන්න ඒකේ හිටිය ලමා ගායක ගායිකාවන් තමයි මේ වැඩසටහනේ ගීත ගයන්නෙත්. හැබැයි දැන් ටිකක් ලොකුයි.

ඉතාම මිහිරි අන්දමට ගීත ගැයුවත් මගේ හිතට මහා අඩුවක් විදිහට දැනිච්ච දෙයක් ගැනයි ලියන්න යන්නේ. වැඩසටහන යන්නේ ගීත දර්ශකයක් විදිහට. ගීත 10ක් පමණ තියෙනවා. ගීත නව නිර්මාණ නොවූවත් ඉතාම ලස්සන විදිහට මේ පොඩි ගායක ගායිකාවන් ටික ඉදිරිපත් කලා. ඒ ගැන වැරැද්දක් නෑ. මම දැක්ක වැරැද්ද මේකයි.

මේ පොඩි ශ්‍රී ලංකාව ඇතුලේ විකාශණය වෙච්ච ගීත 10ක් අතරේ සිංහල හෝ දමිල ගීත එකක් වත් අඩංගු නොවීමටයි මම කලබල වුනේ. ගීත 10ම එක්කෝ හින්දි ‍නැත්නම් ඉංග්‍රීසි (ලතින් ඇමෙරිකානු හෝ ස්පාඤ්ඤ බාසාවකින් ගැයුනු ගීතත් ගායනා වුනා).

ඉතාම දක්ෂ යොවුන් ගායක ගායිකාවන් ඉදිරියෙදි කියන්න යන්නේ හින්දි සින්දු ද? මෙතන වැරැද්ද හින්දි වල නෙමෙයි. හින්දි ගීත කලාවත් ඉතා දියුණුයි. ඒත් ඒවා ජනප්‍රිය කරවිය යුත්තේ ඉන්දියාවේ මිසක් ලංකාවේ නෙවෙයි. ඇයි අපිට හොඳ සිංහල ගීත කලාවක් තියෙද්දී මේ රටේ මාධ්‍ය හරහා වෙනත් රටක ගීත ජනප්‍රිය කරවන්නේ? මේක ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වෙන ඉන්දියානු නාලිකාවක් කරානම් එතන වැරැද්දක් නෑ. ඒ අයගේ වගකීමක් ඒ සංගීතය ලොව පුරා පැතිරවීම. අපි දැන ගන්න ඕනේ අපේ සංගීතය රැක ගන්න. ඒත් අපේම කියාගන්නා, “ශ්‍රී ලාංකීය අභිමානය” වන, ස්වර්ණවාහිනිය මෙහෙම කරාම අපිට කාගේ පිහිටක් ද කියලා හිතෙනවා.

මාධ්‍ය කියන්නේ මම දකින විදිහට රටක චින්තනය හැසිරවීමේ ප්‍රධාන බලවේගයක්. ජැක්සන් ඇන්තනී මහත්මයාම “කෙලින් කථාව” ට පැවසූ පරිදි මාධ්‍ය අධිකාරියක් මේ රටේ නොමැති වීම, ඔහේ වල්මත් වෙලා ‍අඩියටම වෙළඳකරණය ‍වෙලා ලාභ මිසක් රටක් ගැන නොසිතන රූපවාහිනී නාලිකා බිහිවීමට හේතුවක්. එහෙම කියපු ඒ මහතා වැඩසටහන් අධ්‍යක්ෂක තනතුරක් (හෝ ඒ හා සමාන තනතුරක්) හොබවන ස්වර්ණවාහිනිය ඒ වෙළඳ රැල්ලට අහුවෙන්නේ නැති වෙයි කියලා මම බලාපොරොත්තු වුනා. ඒත් M in S දුටු ගමන් සාමාන්‍ය දැනීම ඇති ඕන කෙනෙක්ට තේරෙනවා පොඩි ලමයින්ගේ දක්ෂකම කොච්චර වෙළඳකරණය වෙලාද කියලා. ලාභ ලබන ආයතනයක් ලෙස ස්වර්ණවාහිනිය වෙළඳකරණය විය යුතු නමුත් මාධ්‍යයක් ලෙස රටට ඇති වගකීමෙන් මිදෙන්නට ඔවුන්ට බැහැ. එහෙත් රටට මොන “රෙද්දක්” වුවත් සල්ලි හොයන්න ඕනේ කියන මතයට ස්වර්ණවාහිනියත් බැහැලා කියන එක පැහැදිලිවම පේනවා. ප්‍රෙක්ෂකයාගේ මනස තිතටම මොට්ට කරලා දාන Soap opera ගණයේ ගූ නාට්‍ය (වචනයට සමාවෙන්න. ඒත් හිතේ තියෙන කළකිරීම වෙන විදිහකට පෙන්නන්න තරම් මම නිර්මාණශීලී නෑ) විකාශණය කිරීමට පටන් ගැනීමෙන්ම ඒ බව ඔප්පු වෙනවා.

ජැක්සන් ඇන්තනී සහ අබා කියන මාතෘකාව ගැන මගේ තියෙන්නේ මිශ්‍ර අදහසක්. ඒ හරිහැටි කරුණු දන්නේ නැති නිසා. ඒත් මේ වගේ සිද්ධි දුටුවාම ජැක්සන් ඇන්තනීගේ අරමුණු ගැන පහළ වෙන්නේ සැකයක්.

ගෙදර ඇවිත් මේ තිරය ලඟ වාඩි වුන ගමන් කලේ මේක ලියන්න පටං ගත්ත එක. ඇඟ නිකන් තලලා දාලා වගේ. අද දවල් 2.00 ඉඳන් රෑ 8.00 වෙනකන් හිටියේ තාක්ෂණික ප්‍රදර්ශනයක (වැඩේ නෝන්ඩි වෙන්නේ ඔතන. මම ඒ ප්‍රදර්ශනේ නම දන්නේ නෑ. කොළ‌‌ඹ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක අනුස්මරණ ශාලාවේ තමයි තිබ්බේ =D ). කැම්පස් එකේ කුටි දෙකක්ම තිබුනා. එකක තිබ්බේ සිව්වන වසර පර්යේෂණ ව්‍යාපෘති. මම හිටියේ ඒ කුටියේ. සිව්වන වසර ශිෂ්‍යයන් සහ ආචාර්ය මණ්ඩලයේ එකතුවෙන් හදපු (මා සිතන පරිදි) ඉතා සාර්ථක පද්ධතියක් විස්තර කිරීමේ නම්බුකාර ස්ථානය මට ලැබුනේ. පද්ධතියේ නම “පොකුරු PC“.

මගේ මේ සටහන ඒ ගැන නෙවෙයි. නිර්මාණකරුවන්ගේ අනුමැතියද සහිතව ඒ ගැන විස්තර සහිත සටහනක් ලඟදීම කරන්නම්. මම මේ කියන්නේ ප්‍රදර්ශනය අතර තුර මම දැක්ක මිනිස් කන්දරාව ගැන විස්තරයක්. එකින් එක කියන්නම්, ඔබට සිතෙන දේවල් comment වලට දාන්න.

මම එතනට යනකොට දවල් 2ට විතර ඇති. සෙනඟ පිරිලා. දවල් හුඟක්ම ආවේ අවුරුදු 21 අඩු පරම්පරාවේ අය. සමහරු “සෙට් බැහැලා එක්සිභිෂන් එකට බැස්ස අය”. අතේ කරේ මාල වලලු පිරිලා. ඔක්කොම වගේ කොලු ගැටව්. ඉතිං මම ‍බොහොම අමාරුවෙන් කට පාඩම් කර ගෙන කියවගෙන ගිය ටික අහගෙන ඉඳලා මුන් ඔ‍ළුව වනලා යනවා. එතකොට තමයි හොඳ හොඳ ඒවා මතක් වෙන්නේ. හැබැයි ඔය අතරේ, මට කියන්නත් සතුටුයි, IT උණ තිබ්බ අයත් හිටියා. බොහෝම උන්නදුවෙන් අහගෙන ඉඳලා සමහරු ප්‍රශ්නත් අහලා ගියේ. රටේ ආර්ථීකයට උර දෙන්න ඔන්න මෙන්න ඉන්න අය තොරතුරු තාක්ෂණයට මෙතරම් උනන්දුවක් තියෙනවා කියන්නේ හොඳ සලකුණක්.

හවස 3-4 වෙද්දී ටිකක් විතර මෝරපු පරම්පරාව ආවා. මට හිතෙන විදියට මෘදුකාංග සහ ඒ ආශ්‍රිත පැතිකඩවල් වලට සම්බන්ධ අය. වයස 30-35 අතර. මමත් හොල්මන් වෙන ප්‍රශ්න අහලා ගියේ. ප්‍රශ්න අමාරු වෙනකොට පද්ධතිය නිර්මාණයට සම්බන්ධ දෙතුන්දෙනෙක් අල්ලලා දීලා මාරු වුනා =D . ඔය අතරේ මරු වැඩක් වුනා. පද්ධතිය හදලා තිබ්බේ උබුන්ටු (Ubuntu) ලිනක්ස් ආධාර කරගෙන. උබුන්ටු ටීෂර්ට් එකක් ඇඳ ගත්ත හතර රියන් වගේ මනුස්සයෙක් අපේ කුටියට විදගෙන ආවා. ටීෂර්ට් එක නිසා අපේ එකෙක්වත් ලං වුනේ නෑ. ඒ පාර මිනිහා මට බාර වුනා. මමත් වමාරලා දැම්මා. මිනිහා කතා කලේ කඩ්ඩෙන්. මමත් අත ඇරියේ නෑ. එන්න එන්නම ප්‍රශ්න බරපතල වෙන නිසා මම නිර්මාණයට සම්බන්ධ අයියා කෙනෙක් අල්ලලා දීලා මෙහාට වුනා. එතකොට තමයි හතර රියන් සන්සුන් වුනේ. බැලින්නම් මිනිහා ඉන්දියන් කාරයෙක්. ටීෂර්ට් එක කොහෙන්ද කඩේකින් ගත්ත එකක් ලු. උබුන්ටු වලට මිනිහගේ සම්බන්ධයක් නෑ ලූ.

තවත් හවස් වෙද්දී අමුතු අමුතු මිනිස්සු එන්න පටන් ගත්තා. මේ මිනිස්සු ඇවිල්ලා පද්ධතිය වටේ වටයක් දෙකක් කැරකිලා බැරිම තැන අහනවා “පුතා මේ මොකද්ද?”. මම ඔක්කොම පැහැදිලි කරාට පස්සේ (මටත් මේ වෙනකොට හොඳ දැනුම් සම්භාරයක් ලැබිලා තිබ්බා) මෙන්න කියාපි “අයියෝ හරිම සිම්පල් කන්සෙප්ට් එකක්නේ”, නැත්තන් “ඕක සුලු දෙයක් නේ”. වැඩියෙන්ම තද වුනේ කොහෙද යන මනුස්සයෙක් “මොරටුවේ නේද ඕක හැදුවේ” කියලා කිව්වාම. මොරටුවේ කවුද කියලා අහද්දී මිනිහා මාරු. මෙන්න මේ වගේ “හෑල්ලුව” පදනම කරගත්ත මිනිස්සු ටිකක් තමයි හිටියේ. මොකක් හරි දෙයක් හදපු මනුස්සයායි දන්නේ ඒකේ අමාරුව. ශ්‍රීමත් ආතර් කොනන් ඩොයිල් ගේ සුප්‍රසිද්ද රහස් පරීක්ෂක චරිතය වන ෂර්ලොක් හෝම්ස් කිව්වෙත් “ඕනෙම සංකීර්ණ ගැටලුවක් පැහැදිලි කරාම ඕනෙම මෝඩයෙක්ට බොහෝම සරල වෙනවා” කියලා.

රෑ වෙද්දී මිනිස්සු කන්දරාව නම් අඩු වුනා. එතකොට තමයි සුදු කකුල් දණහිසෙනුත් අඩියක් විතර එලියේ තියාගෙන ඇවිදින වෙසක් කූඩු ටිකක් දැක්කේ. ඒවා ගැන කතා කරන්න ගියොත් පොතක් ලියන්න වෙනවා. කොටින්ම කියනවානම් මගේ ගෑණු ලමයාට හරි, අනාගතේ ලැබෙන්න ඉන්න දුවෙකුට හරි පෞද්ගලික අංශයේ ලිපිකාර සේවයට නම් යන්න දෙන්නේ නෑ. අසික්කිත බව මම හිතන්නේ සුදුසු කමක් වෙන්න ඕනේ.

ප්‍රදර්ශනයේ මම අගය කල එක දෙයක් කියලා මේ සටහන අවසන් කරන්නම්. අපේ කුටියට එහා පැත්තේ හිටියේ නුගේගොඩ ලයිසියම් ජාත්‍යන්තර පාසැලේ 10 වසර මල්ලිලා දෙන්නෙක්. Business Information Organization System (BIOS) නමින් සිත් ගන්නා සුලු මෘදුකාංගයක් හදලා තිබුනා. අතුරු මුහුණත් සැකසීම(user interface design), පාවිච්චියේ පහසුව (ease of use) යනාදී කරුණු ගත් කල සතුටු විය හැකි මට්ටමක ඔවුන් දෙදෙනාගේ මෘදුකාංගය තිබුනා. විශේෂයෙන් සඳහන් කල යුතු වන්නේ එම පද්ධතිය ඔවුන් ඉදිරිපත් කල ආකාරයයි. ඔවුන්ගේ ඉදිරිපත් කිරීමේ හැකියාව (presentation skills) මම දන්නා සමහර විශ්ව විද්‍යාල සිසුන්ට වඩා ඉදිරියෙන් තිබුනා. සිනාමුසු මුහුණින් යුතුව ඔවුන් කල ඉදිරිපත් කිරීම බොහෝදෙනෙකුගේ සිත් ඇද ගත් බව මට විශ්වාසයි. මෙම‍ වසරේ YCS (Young Computer Scientist) – තරුණ පරිගනක විද්‍යාඥයා ට හිමි සම්මානය ඔවුන් දෙදෙනා සහ තවත් නිර්මානකරුවෙකු ‍සමව හිමි කර ගෙන තිබුනා. මේ පොඩ්ඩෝ දෙන්නාට සුබ ම අනාගතයක් !!!

If you had been following my older blog you would probably know that I was working with separate installations of Apache, PHP and MySQL. That procedure included a time consuming configurations part also. But now i’m going to introduce you a new software which has all of the above three packaged. It’s called WAMP.

As you would probably know there are several readymade packages with Apache, MySQL and PHP already installed. These include 

1)xampp – apache, mysql, php and perl

2)lamp   – apache, mysql and php on linux

3)WAMP – apache, mysql and php on windows.

Since a lot of us are used to work in windows I’m going to explain a bit about WAMP in this blog.

You might probably be familiar with xampp. So the first question that comes into your mind should be “why would I need this new piece of software?”.  Xampp is configured and optimized to work in any platform (win,linux,mac). On the other hand Wamp is configured to work in windows. If we are using windows isnt it wise to use something optimized for that? 

Download Wamp and install it. During the installation Wamp will ask for your default browser. Point out your default browser (I recommend Firefox). 

Click on that to get a menu. 

As you can see this menu has easy access to all the functions you will need to maintain an AMP system. You can even alter settings for the php.ini file directly from the menu. All the configuration files are available from the menu. The basic configurations are adjusted by deafult. So you will not have to configure Apache, Php and MySQL manually as I’ve done before.

The usual htdocs folder is there all right (wampRoot/bin/apache/htdocs). But the web folder will be wampRoot/www. Configuration files for each software are available in their conf directories in wampRoot/bin/{apache,php,mysql}

Thats all I’ve found out within the brief time I spent with Wamp. As one my of friends told me today if it gets the job done and if it is easy then what is wrong in doing it?

Wamp will certainly get your job done. And it relieves you from tiresome configurations. I want you to try it out and put your comments here.

Adios